Açılış konuşmasını yapan Yelkenci, kongrenin iyi olmasını dileyerek, emeği geçenlere teşekkür etti.

Dil ve fikir alakasının, üzerinde yüzyıllardır konuşulan ve ideoloji üretilen bir bahis olduğunu tabir eden Yelkenci, milletlerin bu alakayı çözdüğünde birçok sorunu çözebildiğini lisana getirdi.

Tarihte Türk milletinin bulunduğu coğrafya çeşitliliği ve siyasi politik pragmatist yaklaşımlar nedeniyle vakit zaman lisanda savrulmaların olduğunu aktaran Yelkenci, bu coğrafyada lisanı muhafaza emeliyle çok kıymetli önlemlerin hayata geçirildiğini söyledi.

Bu manada Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nin kimi imkanlar sunduğunun altını çizen Yelkenci, bu sorunun çocukluk devrinden başlayarak halledilebileceğini vurguladı.

Model kapsamındaki yeni müfredatla bir arada Türkçeyi öğretim programlarının merkezine yerleştirdiklerini kaydeden Yelkenci, “Yani Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli öğretim programları lisan referansları üzerinden şekillenmiş oldu. Bu noktada biz Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nde lisanı, bir araç olmanın ötesinde derinliği ve manası belirleyen bir hassasiyetle ele aldık.” dedi.

– “Amacımız müfredatı bütüncül ve maharet temelli bir yapıya kavuşturmaktı”

Yelkenci, Türkiye ve dünyada gözlenen okuma, manaya ve analitik düşünme muhtaçlığının, Türkçe temelli okuryazarlığın güçlendirilmesini mecburî kıldığını belirtti.

Bu kapsamda Türkçe ile Türk Lisanı ve Edebiyatı derslerinde 70 barajının bulunduğunu anımsatan Yelkenci, bu dersleri okuma, yazma, dinleme ve konuşma marifetleri üzerinden şekillendirerek yürütmeye başladıklarını söyledi.

Türkçeye yönelik hayata geçirilen ve devam eden kimi projeleri anlatan Yelkenci, Türkçe ile Türk Lisanı ve Edebiyatı müfredatlarını yenilediklerini belirterek, şunları kaydetti:

“Burada emelimiz müfredatı bütüncül ve maharet temelli bir yapıya kavuşturmaktı. Öğrencilerin bilgi edinme, metinleri manaya, yorumlama, eleştirme ve üretme hünerlerini geliştirmeyi, klasik ve çağdaş metinlerin istikrarlı biçimde kullanılmasını, lisan ile kültür ortasındaki alakanın güçlendirilmesine katkı sağlamayı hedefledik. Bu yaklaşımla lisan öğretimini içerik transferinden çıkararak mana kurma ve düşünme süreçlerinin merkezine yerleştirmiş olduk. Böylelikle Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’ndeki bu hassasiyetlerimizle bir arada öğrencilerimize vaktinde lisanımızı bütün derinlikleriyle ve mana dünyasıyla öğreterek, onların yarınlara güçlü şahsiyetlere sahip, hayal gücü geniş, bilgi, teknoloji ve sanat noktasında üreten, ulusal ve manevi bedellerine sahip, bu bedelleri edinmiş, yaşayan, uzman ve faziletli beşerler olarak yetişmesini hedefledik.”

– “Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli kıymetli bir misyon üstleniyor”

TOBB Yönetim Kurulu Üyesi Selçuk Öztürk de eğitimi, Türkiye’nin kalkınmasının ve iktisadın büyümesinin en temel ögelerinden biri olarak gördüklerini vurguladı.

Dilin sadece bir irtibat aracı değil, fikrin taşıyıcısı, kültürün aktarıcısı ve medeniyetin en güçlü ögelerinden olduğunu aktaran Öztürk, niyetin ise bireyin dünyayı anlamlandırma, yorumlama ve dönüştürme kapasitesini şekillendirdiğini söyledi.

Öztürk, “Bu nedenle lisan ve niyet ortasındaki münasebet, eğitim sistemlerinin merkezinde yer alan stratejik bir husustur.Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli de tam bu noktada değerli bir vazife üstleniyor. Öğrencilerimizin sırf bilgiye ulaşan değil, bilgiyi manalandıran, yorumlayan, sorgulayan ve üretebilen bireyler olarak yetişmelerini hedefleyen kıymetli bir vizyon ortaya koymaktadır.” diye konuştu.

Kongrede, MEB Ortaöğretim Genel Müdürü Cengiz Mete ve TOBB Türkiye Eğitim Meclisi Başkanı Metin Özer de bir konuşma yaptı.

Öte yandan, daha evvel kongreye iştirak edeceği duyurulan Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, etkinliğe katılmadı.

Geylan, Türkiye Kamu Sen ve Türk Eğitim olarak ‘Türkiye sevdamız, ekmek için kavgamız’ sloganıyla yola çıktıklarını belirterek, “Ekmek arbedesinin gerçek adresi ise Türkiye Kamu-Sen’dir, Türk Eğitim-Sen’dir. Biz ekmek kavgamızın merkezine ise Türkiye sevdasını koyduk. Zira şuna inanıyoruz: Türkiye varsa ekmek arbedesinin bir manası vardır; Türkiye varsa, ondan sonra gelen her şey lakin o vakit mana kazanır” sözlerini kullandı.

Enflasyon farkının maaşlara yansıtılmasını talep ettiklerini aktaran Geylan, “Hükümete bir kere daha davette bulunuyorum: Ek artırım, kalıcı refah hissesi ve enflasyon farkının aylık olarak maaşlara yansıtılmasını istiyoruz” diye konuştu.
Ocak ayı enflasyon sayılarını pahalandıran Geylan, ocak ayında, 2026 yılının birinci altı ayı için kamu çalışanları ve emeklilere toplu kontrat gereği yüzde 11 artırım yapıldığını, lakin bu artırımın yüzde 4,84’ünün daha birinci ayda enflasyon karşısında eridiğini lisana getirerek, “Bu nedenle diyoruz ki; kamu çalışanlarına ve emeklilere ek artırım verilmelidir” halinde konuştu.

Ayrıca refah hissesinin kalıcı hale getirilmesini istediklerini söyleyen Geylan, “Refah hissesi olmadan memur ve emekliye gerçek manada artırım yapılmış olmaz. Biliyorsunuz hükümet yılda iki sefer enflasyon farkı ödüyor. Lakin enflasyon farkını ödemekle yetinmek, enflasyon kadar artırım yapmak demektir. Enflasyon kadar artırım yapmak ise sıfır artırım manasına gelir. Gerçek artırım; büyüyen iktisattan kamu çalışanlarının ve emeklilerin hak ettiği hissesi almasıdır. Bu da enflasyon farkının üzerine refah hissesi uygulamasının kalıcı hale getirilmesiyle mümkündür. Adalet ve Kalkınma Partisi Hükümeti’nin bu hususta deneyimi ve uygulamaları vardır. Hükümet geçtiğimiz yıllarda iki sefer kamu çalışanlarını biraz rahatlatmak için refah hissesi verdi. Biz de artık bunun kalıcı hale getirilmesini talep ediyoruz” açıklamasında bulundu.

Türk Eğitim Sen’in fiyatlı öğretmenlik araştırmasına da değinen Geylan, “2025-2026 eğitim öğretim yılında şu ana kadar 48 vilayet valiliğinden fiyatlı öğretmen sayılarına ilişkin bilgi ulaştı. Buna nazaran, 48 vilayette vazife yapan fiyatlı öğretmen sayısı 59 bin 994 olurken, 47 vilayetteki norm takım açığı ise 72 bin 811 olarak tespit edildi. Bu datalar, öğretmen açığının ciddi boyutlarda olduğunu göstermektedir” dedi.

Eğitimin giderilmesi gereken en acil muhtaçlığının öğretmen açığı olduğunu vurgulayan Geylan, “Sınıfta öğretmeniniz yoksa, eğitimle ilgili alınan öteki önlemlerin hiçbir manası kalmaz. Evet, ekonomik meşakkatler olabilir; Hazine ve Maliye Bakanlığı tasarruf tedbirleri uyguluyor olabilir. Lakin eğitimde tasarruf olmaz. Sınıfta öğretmeniniz olacak ki eğitime yönelik atılan öteki adımların da bir karşılığı ve manası olsun” biçiminde konuştu.

Bakan Tekin’in “Eğitimde paradigma değişimi: AK Parti iktidarlarında sistem ve vizyonun tekrar inşası 4 Müfredatın üç dalga seyri ve Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli” yazısı şu halde;

Eğitim sistemimizin yapısal dönüşümü bağlamında süregelen müfredat çalışmalarının son çeyrek yüzyıldaki serencamını üç farklı evre içinde pahalandırmak mümkündür. Bu evreler, salt pedagojik müdahale olmaktan öte, bir zihniyet değişiminin, bedel inşasının ve medeniyet savının tezahürleri olarak okunmalıdır. Çünkü müfredat, bir ülkenin insan tasavvurunu, bilgi anlayışını ve toplumsal mefkuresini kurumsal lisana dönüştüren en güçlü araçtır. Hangi insanı yetiştirmek istiyoruz sorusu; nasıl bir toplum tahayyül ettiğimizle, neye kıymet verdiğimizle ve nasıl bir gelecek kurguladığımızla direkt ilişkilidir. Öbür bir deyişle müfredat, ülkenin medeniyet savını lisan, kavram ve metot seviyesinde somutlaştıran bir “eğitsel anayasa” fonksiyonu görmekte, hedeflenen insan tipinin faziletleriyle, bilgiyi anlamlandırma rejimi ve ortak hayatın etik-siyasal unsurları ortasında dengeli bir bağ kurmaktadır.

AK Parti iktidarlarında, bu omurga üç farklı tarihi kesitte yine yapılandırılmış, her evrede eğitim lisanının tarafı ve derinliği farklı bir kavramsal katmana kavuşmuştur. 2005 reformlarıyla yapılandırmacı öğrenme yaklaşımı kurumsallaştırılmış; 2018 güncellemeleriyle kıymet, yetkinlik ve toplumsal aidiyet müfredat lisanının merkezine taşınmış; 2024 yılında hayata geçirdiğimiz Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) ile de bu birikim felsefi derinliği yüksek, ahlaki ve epistemolojik prensiplerle bütünleşmiş dengeli bir dizayna dönüştürülmüştür. Her üç evre, kendi içinde birbirini tamamlayan, alandan gelen deneyim ve beklentilerle beslenen organik bir süreklilik içinde kurgulanmıştır.

MÜFREDATIN DEĞİŞEN YÖNÜ

2005 müfredat ıslahatı, Türkiye’de eğitimin tarafını sistematik bir dönüşüme tabi tutmanın birinci büyük adımını oluşturmuştur. Bu ıslahatla birlikte öğrencinin öğrenme sürecine faal iştiraki temel alınmış, bilgiye ulaşma yolları kadar bilginin manalandırılması ve kullanılabilirliği de kıymet kazanmıştır. Öğrenme; kavrama, tahlil etme, sentezleme ve kıymetlendirme marifetleri çerçevesinde tanımlanmış, sınıf ortamı pasif dinleyici ile otoriter anlatıcı bağından çıkarılarak etkileşimli ve mana üreten bir yere taşınmıştır. Bu tarafıyla 2005 düzenlemeleri, öğretmenin rehberliğini merkeze alan, öğrenciyi özne kılan ve öğrenmeyi bir süreç olarak ele alan çağdaş bir pedagojik yaklaşımın kurumsallaşmasını sağlamıştır. Ölçme ve kıymetlendirme sistemleri, öğrenme sürecinin izlenmesini önceleyen çok boyutlu yapılara evrilmiş, öğretim gereçleri süreci destekleyen, yorumlamaya açık ve yapılandırılmış içeriklerle zenginleştirilmiştir.

Bu birikimin üzerine inşa edilen 2018 güncellemeleri ise pedagojik yaklaşımı, bireyin kıymet dünyasına dokunan daha derinlikli bir eksene oturtmuştur. Bu evrede müfredat; bireyin bilişsel gelişimiyle birlikte ahlaki yöneliş ve toplumsal sorumluluklarını da içeren çok katmanlı bir varlık olduğu gerçeğini merkeze almıştır. “Kök değerler” yaklaşımı, müfredatın içerik boyutunu normatif bir çerçeveyle buluşturmuş, karakter inşasını ve toplumsal aidiyeti temel alan bir kıymet pedagojisini görünür kılmıştır. Program lisanı sadeleştirilmiş, öğretmen ile öğrenci arasındaki etkileşimi güçlendiren, ölçülebilir ve uygulanabilir kazanımlarla zenginleştirilmiş, öğrenme çıktılarına dair beklentiler hem öğretim sürecini hem de ölçme yaklaşımını daha rasyonel ve anlaşılır hale getirmiştir. Ayrıyeten taslakların kamuoyunun görüşüne açılmasıyla müfredat geliştirme süreci teknik bir uzmanlık alanı olmaktan çıkarak toplumsal iştiraki önceleyen bir kamusal müzakereye dönüşmüştür.

EYLEM, PAHA, FAZİLET BÜTÜNLÜĞÜ

Türkiye’nin eğitimde katettiği uzun yol, bugün Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli (TYMM) ile bütüncül bir müfredat lisanına kavuşmuş bulunmaktadır. Yirmi yılı aşkın kurumsal deneyim ve alandan biriken bilgi üzerine inşa ettiğimiz bu model, eğitim lisanını ulusal bir sav etrafında yine kuran bütünleşik bir yol haritası olarak konumlanmaktadır. TYMM, eğitimi; insanı manaya, toplumu inşa etme ve vakti aşan bir medeniyet fikrini taşıma gayreti olarak görmektedir. Çünkü müfredat, hangi içeriğin ne vakit öğretileceğini sıralayan bir çizelge olmanın ötesinde, nasıl bir insan yetiştirilmek istendiğini, hangi pahaların yaşatılacağını ve ne cins bir gelecek tasavvur edildiğini kurumsal bir lisana çeviri eden kurucu metin fonksiyonu görmektedir. Bu bakımdan müfredat, ülkenin kimliğini kurmakta, kuşaklar ortası bağı örmekte ve ortak vicdanı yoğurmaktadır.

TYMM’nin felsefi temeli, insanı eylem-değer-erdem bütünlüğü içinde kavrayan bir tasavvura dayanmaktadır. Buradaki aksiyon, bilginin hayata temas eden manalı pratiğini; kıymet, bu pratiğe istikamet veren ahlaki ufku; fazilet ise pahanın süreklilik kazanarak karaktere dönüştüğü hayat disiplinini söz etmektedir. Bu üçlü yapı, Türkiye Yüzyılı’nın insan ülküsünü tanımlamakla kalmaz, birebir vakitte müfredatın tüm bileşenlerine istikamet veren temel prensip ve referans eksenini de oluşturur. Böylelikle Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, öğretim programlarını bir “içerik listesi” olmaktan çıkarıp medeniyet tahayyülünün taşıyıcısı haline getirmektedir.

İLİM, İRFAN VE HİKMETE ALAN AÇILIYOR

Epistemolojik yerde TYMM, klasik bilgi transferini aşarak bilgiyi yaşantı, muhakeme ve sorumlulukla bütünleştiren bir mana alanı olarak konumlandırmaktadır. Bilgi, bağlam ve kararla birlikte düşünülmekte, genişlik yerine derinliği önceleyen bir içerik seçimi benimsenmektedir. Yaş seviyesi ve bilişsel gelişim basamakları titizlikle kalibre edilmekte, kavramsal süreklilik korunarak disiplinler ortasında geçişkenlik sağlanmaktadır. Bu yaklaşım, müfredatı yatayda dengeli ve dikeyde ilerleyen bir yapıya kavuşturmakta, öğrenciyi kendi bilgi inşasının öznesi pozisyonuna yerleştirmektedir. Öğrenme süreçleri, soyut kazanım listelerinden çok, mana kurmayı ve sorumluluk üstlenmeyi besleyen gerçek yaşantılar üzerinden tasarlanmaktadır. Bu çerçeve, çokça lisana getirilen “öze dönüş” fikrini nostaljiye kapılmadan günümüz pedagojisinin imkanlarıyla tekrar yoğurmaktadır. Buradaki “öz”, içe kapanma daveti değil, insanın mana arayışını, toplumsal adaleti ve bilgiyle kurulan ilgiyi yerli yerine oturtma iradesidir. TYMM, üniversal kavramları yerli ve ulusal karşılıklarıyla buluşturmayı, çağdaşlığın eleştirel bir süzgeçten geçirilerek medeniyet değerlerimizle uzlaştırılmasını hedeflemektedir. Epistemik yaklaşım, aklın yanında irfana, sezgiye, tefekküre ve hikmete de alan açmakta, böylelikle bilgiyi salt niceliksel bir bilgi olmaktan çıkararak insanı ahlaken ve estetik bakımdan dönüştüren bir muhtevaya kavuşturmaktadır. Bunun sonucu olarak müfredat, öğrenciyi hem fikirde hem aksiyonda olgunlaştıran, mana ve bedel üretimini süreklileştiren dinamik bir öğrenme tabanı haline gelmektedir.

TYMM’nin lisan siyaseti da bu bütünlüğün merkezinde yer almaktadır. Türkçe, düşünmenin kurucu tabanı olarak ele alınmakta, ana lisanda derinleşme arttıkça tüm disiplinlerde muhakeme gücü yükselmektedir. Yabancı lisan, gramer kalıplarına hapsolan bir alan olmaktan çıkarılmakta, manalı bağlantıya ve üretime dayalı edinim sınırında yine düzenlenmektedir. Böylelikle sözcük ve kavram egemenliği güçlenmekte, yapay zeka çağının gerektirdiği eleştirel düşünme ve üretkenlik için sağlam bir taban oluşmaktadır.

KARAKTER İNŞASI

TYMM’nin merkezindeki “karakter inşası” ise müşterek hayatı önceleyen bir yurttaşlık sorumluluğunu içermektedir. “Kök değerler” bu inşanın etik tabanını oluşturmaktadır ve maksatlardan içerik dizaynına, öğretim stratejilerinden okul iklimine kadar programın tüm katmanlarına içkin hale getirilmektedir. Okul, bedellerin görünmez art planı olmaktan çıkmakta, şahsen yaşandığı ve örüldüğü bir öğrenme ekosistemi olarak işletilmektedir. Toplumsal sorumluluk projeleri, gönüllülük çalışmaları, sanat ve spor üretimleri ile mahallî hizmet uygulamaları bu ekosistemin somut bileşenlerini teşkil etmektedir. Muvaffakiyet, imtihan göstergeleriyle hudutlu kalmamakta estetik duyarlık, birlikte yaşama terbiyesi, emek ve sorumluluk kültürü ile toplumsal yarar üretme kapasitesi ölçülebilir bir çerçevede kıymetlendirilmektedir. Böylelikle karakter eğitimi soyut bir telaffuzda bırakılmamakta hareket alanlarıyla buluşarak öğrencinin gündelik pratiğinde somut karşılık bulmaktadır. Eğitim, bu bütünlük içinde demokratik meşruiyetin ve toplumsal adaletin gündelik pratiğine dönüşmektedir.

SAHAYLA DAİMA ETKİLEŞİM

TYMM’nin kuramsal lisanı, iştirakçi ve saydam bir yönetişim kültürünü kurumsallaştırmaktadır. Öğretmen, yönetici, öğrenci temsilcisi, veliler ve akademi etrafları programların tasarım ve izleme süreçlerine dahil edilmekte, alandan gelen geri bildirimler sistemli ve sistematik biçimde kayda alınmakta, kararlar bilgiyle kalibre edilmektedir. Dijital kamusallık; erişim eşitliği, içerik kalitesi ve bilgi mahremiyeti prensipleri üzerinde inşa edilmekte; platformlar öğretmenin sınıf içi kararlarını destekleyen bir altyapı sunmaktadır. Bu sistem, merkezi çerçeve ile lokal muhtaçlıklar ortasında sağlıklı bir etkileşim sınırı kurmakta, esnekliği kalite garantisiyle dengelemektedir. Böylelikle müfredat durağan bir metin olmaktan çıkmakta, alanla daima etkileşim içinde kendini yenileyen, öğrenen ve yaşayan bir organizma hüviyeti kazanmaktadır.

ÖZE DÖNÜŞ ŞUURUYLA GELECEĞE YÜRÜYORUZ

Son kertede Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli, 2005’te yolu kuran ve 2018’de paha ile yetkinliği ilkesel bir yere yerleştiren birikimi tevarüs edinmiş, onu felsefi omurgası güçlü, dengeli ve bütüncül bir müfredat lisanına dönüştürmüştür. Ortaya çıkan tablo, eğitimi toplumsal mukavelenin canlı bir ögesi, kültürel sürekliliğin tabanı ve ortak faydanın üretildiği bir alan haline getirmektedir. Gaye; aksiyon, paha ve fazilet çizgisinde bütünleşmiş insanın yetişmesi, lisanda ve düşünmede derinliğin artması, ölçmede inancın kalıcılaşması, okul ekosisteminin mana ve davranış üretme kapasitesinin güçlenmesidir. Bu çizgi, maarif davamızı günübirlik tartışmaların ötesine taşıyarak uzun vadeli ve gerçek bir öze dönüş şuuruyla geleceğe yürütmektedir.