Kamışlı Köyü Ortaokulu öğrencisi 11 yaşındaki Aktan, geçen yıl rahatsızlanarak ailesi tarafından Yüksekova Devlet Hastanesine kaldırıldı. Burada yapılan müdahalenin akabinde Aktan’ın daha donanımlı bir hastaneye sevk edilmesine karar verildi.

Bunun üzerine ailesi tarafından Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Cebeci Çocuk Hastanesi ile İbni Sina Hastanesine götürülen Aktan’ın denetimlerinde amansız hastalığa yakalandığı belirlendi.

Uzun mühlet tedavi gören Aktan’ı bu süreçte yalnız bırakmayan öğretmenleri, eğitiminden geri kalmaması için uzaktan eğitimle desteklemeye çalıştı.

Hastalığı yenerek sıhhatine kavuşan ve 13 ay uzak kaldığı okuluna dönen Aktan için okul yönetiminin takviyesiyle karşılama merasimi düzenlendi.

Öğrencilerin oluşturduğu kortejin ortasından alkışlar eşliğinde okulun bahçesine gelen Aktan, burada öğretmenleri ve arkadaşları tarafından pasta ve çiçeklerle karşılandı.

– “Benim için sıkıntı bir dönemdi”

Karşılama merasiminde duygusal anlar yaşayan Aktan, AA muhabirine, sıhhatine ve uzun müddet başka kaldığı okuluna kavuşmanın memnunluğunu yaşadığını söyledi.

Ankara’daki tedavi sürecinin tamamlandığını belirten Aktan, hazırladıkları karşılama merasiminden ötürü öğretmenlerine ve arkadaşlarına teşekkür etti.

Uzun ve şiddetli bir devirden geçtiğini lisana getiren Aktan, “Benim için çok sıkıntı bir periyottu. Annem ve babam daima yanımdaydı. Öğretmenlerim de beni hiç yalnız bırakmadı, uzaktan derslerle takviye oldu. Arkadaşlarımı çok özlemiştim, okula geldiğimde beni çiçeklerle karşıladılar. Pasta kestik, çok memnun oldum.” dedi.

– “Mavinin azmi öğrencilerimize de örnek olacak”

Okul müdürü Ferdi Diri ise öğrencilerinden Mavi Aktan’ın yine ortalarına katılmasından büyük memnunluk duyduklarını tabir etti.

Onun için manalı bir karşılama programı hazırlamak istediklerini anlatan Canlı, şunları kaydetti:

“Mavi kızımız tedavisini tamamlayarak tekrar ortamıza döndü. Bu süreçte öğretmen arkadaşlarımızla uzaktan eğitimle kendisine dayanak olduk. Azimli, çalışkan bir öğrenci. Dönüşü bizi çok sevindirdi. Okulda arkadaşları ve öğretmenleriyle bir karşılama merasimi düzenledik, çiçek verdik, pasta kestik. Mavi’nin azmi, hastalık süreci geçiren öteki öğrencilerimize de örnek olacak.”

Anne Filiz Aktan ise kızının tedavi sürecinde büyük bir uğraş verdiklerini belirterek, “13 ay boyunca daima bu günü hayal ettik. Kızım okuluna döndü, öğretmenlerimizin ve arkadaşlarının yaptığı karşılama bizi çok duygulandırdı. Okul idaresi ve öğretmenler, Mavi’nin sene kaybı yaşamaması için ellerinden geleni yaptı. Allah tüm hasta çocuklara da bu memnunluğu yaşatsın.” diye konuştu.

Aktan’ın sınıf arkadaşı Zeynep Nizam de “Mavi çok güçlü bir süreç yaşadı lakin artık yine ortamızda. Onu çok özlemiştik. Tekrar birlikte ders işliyoruz, çok memnunuz.” dedi.

Mersin’in Silifke ilçesine bağlı Atayurt Mahallesi’nde yaşayan, gündelik işlerde çalışan Selahattin ve mesken hanımı Emine Selvi’nin kızı olan Nazalin Selvi, ilkokulu Adana’da Oğuz Kağan Köksal Görme Engelliler Okulu’nda, lise eğitimini ise Atayurt Gazi Çok Programlı Anadolu Lisesi’nde tamamladı.

Öğretmenleri, arkadaşları ve ailesinin dayanağıyla liseyi birincilikle tamamlayan Nazalin, annesinin kendisine okuduğu kitapları ezberleyerek hazırlandığı üniversite imtihanında sözelde birinci 10 bin sıralamasına girdi.

“KİTAPLARDAN SORULARI OKUMA KONUSUNDA ANNEM YARDIMCI OLUYORDU”

Hedefinin Ankara’da psikoloji okumak olduğunu söz eden Nazalin Selvi, lisede öğretmenleri ile hoş bir alaka kurduğunu lisana getirerek, “Onlara bana yardımcı olmalarını rica ettim. Öğretmenlerim de sağ olsunlar kırmadılar beni. Birebir çalıştığımız durumlar oldu. Anlamadığım yerlerde tekrar yardımcı oldular. Tahtadaki yazı olduğunda sesli söylenmesi konusunda yardım ettiler. Bu biçimde 4 yılımı tamamladım.

Not alamadığım yerlerde arkadaşlarımdan yardım aldım. Arkadaşlarım bana her vakit yardımcı oldu. Konuta geldiğimde de yeniden annemle çalıştım. Kitaplardan soruları okuma konusunda annem yardımcı oluyordu. Kendi aldığım notları okuyordum. Ses kayıtlarını dinliyordum. Bu biçimde imtihana hazırlandım. İnşallah üniversite de bu biçimde devam edecek.” dedi.

“SİZİ DURDURABİLECEK HİÇBİR ŞEY YOK”

Sınava hazırlanacak olan engelli öğrencilere de seslenen Selvi, “Şunu söylemek istiyorum. Sizin için hiçbir pürüz, sizi durdurabilecek hiçbir şey yok. Siz istediğiniz vakit, hakikaten kalpten bunu hedeflediğiniz vakit her şeyi başarabileceğinize inanın.” dedi.

“GÜCÜMÜZ YETTİĞİNCE EVLADIMIZIN GERİSİNDE OLACAĞIZ”

Tarlalara günübirlik yevmiyeye giderek geçimini kazandığını belirten baba Selahattin Selvi de kızının sonuna kadar yanında olup, okutmak için elinden geleni yapacağını söyledi.

“NAZALİN GÜÇ KOŞULLARDA İMTİHANA HAZIRLANIP ENGELLİ ARKADAŞLARINI YÜREK VERDİ”

Silifke İlçe Ulusal Eğitim Müdürü Fevzi Kültiğin Eroğlu, Atayurt Gazi Çok Programlı Anadolu Lisesi Müdürü Cafer Selvi ve sınıf öğretmeni ile birlikte Nazalin Selvi’yi meskeninde ziyaret etti.

İlçe Ulusal Eğitim Müdürü Fevzi Kültiğin Eroğlu, Nazalin’in üniversite imtihanında birinci 10 binlere girerek herkesi gururlandırdığını söyleyerek, “Bizim asıl mutluluğumuz Nazalin’in güç koşullarda imtihana hazırlanıp, ailesinin ve öğretmenlerinin takviyesi ile başka görme engelli arkadaşlarına, vatandaşlarımıza yürek vermesi, onları umutlandırması. Nazalin’i tebrik ediyorum.” dedi.

“NAZALİN’İN ELİ, AYAĞI, GÖZÜ OLDUK”

Atayurt Gazi Çok Programlı Anadolu Lisesi Müdürü Cafer Selvi de, “Öğretmenlerimiz, bizler, sınıf arkadaşları Nazalin’in eli, ayağı, gözü oldu. Kendisi esasen güçlü bir hafızaya sahip bir kızımız. Mezunumuz, okul birincimiz oldu. Bu yıl üniversite imtihanına girdi. 10 binlerde bir muvaffakiyet yakaladı. Bundan sonra da Nazalin’i bırakmayacağız. Okutacağız. Bu millete, bu vatana iyi bir evlat, iyi bir vazife insanı olarak hayatına devam edecek inşallah.” diye konuştu.

“Aileyi ikna ettik”

İhlas Haber Ajansı (İHA) muhabirine açıklamalarda bulunan Derbent Cet İlkokulu Müdür Yardımcısı Binnur Akşit, “Medine’nin çok tatlı, çok hoş bir gülümsemesi vardı. Gülümsemesiyle bizi bizden aldı. Sonra down sendromlu olduğunu öğrendik. Aile, daha down sendromunun ne olduğunun farkında değillerdi. Annesiyle konuştuk. Anne okula göndermek istemiyordu. Babanın da bu türlü bir eğilimi yoktu. Evvel anneyi ikna ettik. Zira onlar okula gönderildiğinde şiddet göreceğini, şu an konuşamadığı için kendini söz edemeyeceğini düşündüler. Ön yargıları kırmak biraz vakit aldı. Sonra babayı da ikna ettik ve Medine ile hastane süreçlerimiz başladı. Zira sıhhat raporu yoktu. Sıhhat raporu çıkarılması gerekiyordu. Birlikte randevularını aldık. Anne ile birlikte hastaneye gittik. Heyeti bitirdik. Çocuklar İçin Özel İhtiyaç Raporu (ÇÖZGER) çıkardık. Bu raporun akabinde Rehberlik ve Araştırma Merkezi’yle (RAM) irtibata geçtik, oradan da gideceği okulla ilgili bilgileri aldık onlarda kayıtlarını yaptılar. Sonra da bir rehabilitasyon merkezi ile görüştük Medine’nin durumunu anlattık ve rehabilitasyon merkezi eğitimine de başlandı” dedi.

“Şiddete uğrayacağını düşünüyorlardı”

Akşit, kelamlarına şöyle devam etti:

“Aile, Medine’nin daima şiddete uğrayacağını düşündü. Bilhassa bu mevzuda baba çok katı fikirliydi. Bizimde özel eğitim kurumlarında vazife yapan arkadaşlarımız var, durumu onlarla anlattık. Konuşamadığı için eğitime gereksinimi olmadığını düşündüler. Down sendromlu bireylerin eğitilebilir, hayata katılabilir olduğunu, eğitim alırsa neler yapabileceğini anlattık. Bu manada sürecimiz biraz sıkıntı ilerledi lakin sonunda aileyi ikna ettik ve okula yazdırdık”

“İnanılmaz sevgi dolu”

Medine’nin birinci olarak bağlantı marifetlerini geliştireceklerini anlatan Binnur Akşit, “Henüz konuşamıyor. Bağlantı manasında kendini tabir edemiyor. Arkadaşlarıyla bir bağlantısı olmuyor ancak okula gelmeye başladığından beri inanılmaz sevgi dolu bir kız, gördüğü herkese sarılıyor. Çok güler yüzlü, çok hoş gülüyor. O yüzden sınıftaki arkadaşları ona çok yardımcı oldular. Sınıfa gelmesi Medine için çok kıymetliydi. Medine bir bahçede köpekle büyüyordu ve diğer bir arkadaşı yoktu” diye konuştu.

“Annenin bakış açısı değişti”

Özellikle Medine’nin annesiyle sıklıkla bağlantı kurduğunu anlatan Binnur Akşit, “Okula gelip Medine’nin hallerini, beşerlerle olan irtibatlarını gördükten sonra anneye daima ‘Medine’yi hayata katabiliriz’ dedim. Bu bahçeden artık çıkmalı. Yavaş yavaş anne de ‘Ben ne yapabilirim?’ diye sormaya başladı. Rehabilitasyona götürürken artık Medine’yi çabucak hazırlıyor, okula gidip birlikte bir şeyler öğreniyorlar. Annenin de bakış açısının değiştiğini düşünüyorum. Medine fizikî manada daha tam gelişememiş bir çocuk. Top atma, tutma, yakalama fizikî manada gelişmesi gerekiyor. Ne kadar çok fizikî manada bizimle birlikte olursa o kadar çabuk gelişimini daima birlikte izleyeceğiz. Burada arkadaşları da çok yardımcı oluyor. Hepsi Medine’yi çok seviyor” biçiminde konuştu.

“İçimiz acıdı”

Ailenin durumunun da ekonomik olarak iç açıcı olmadığını söyleyen Okul Müdürü Salih Şahin ise “Annenin okuma yazması da yok. Bunu toplumsal hizmetlere de bildirdik. Baba günlük işlerde çalışıyor, anne bir yerde çalışmıyor, çocuk ise bahçede bir köpekle oynuyor. Ailenin kirasını bir oburunun ödediğini söylüyorlar. İçimiz acıdı. Bu süreçte galiba konutlarının de yıkılma durumu var. Kendileri konut arıyor. Durum onlar için iç açıcı değil. Bizim için aslolan Medine lakin ailenin durumu da çok makus bir durumdadır” dedi.

Eylül Şura’nın gülmesinin kendilerini memnun ettiğini söyleyen matematik öğretmeni Fatma Özsüleyman, “Öğrencimiz Eylül Şura’nın özel durumundan öğretmen arkadaşlarımıza bahsedince beraber akülü sandalye alalım istedik. Okulda sandalyeyi teslim ettiğimizde arkadaşları Eylül Şura’yı çok hoş karşıladı. Öğrencilerimizin merhamet, empati ve vicdan hislerini görmek bizi da keyifli etti” dedi.

Akülü sandalyesini çok beğendiğini söyleyen Eylül Şura Par ise otomobiliyle artık istediği yere gidebileceğini söyledi.