‘SINIFIM DOLDU TAŞTI’

Derya Altay Dağdeviren, Şanlıurfa’ya gittiğinde birçok sorunla karşılaştığını anlatarak, “Asker kızı olduğum için Ankara’dan Şanlıurfa’ya gitmek rastgele bir kente gitmek üzereydi benim için. Lakin gittiğimde yaşadığım zorluklar beni biraz uğraştırdı diyebilirim. Sınıf listem 29 iken gelen öğrenci sayım 4-5 idi. Velilerin pamuk tarlaları var, kendi mesken işleri var. Kız öğrencilerimiz ekmek yapıyor, annelerine yardım ediyor, kardeşine bakıyorlardı. Okula giderse bir kişi eksik olacak, onlar için bu büyük problem. ‘Siz bana gelmiyorsanız ben size gelirim’ dedim. Çaya gittim, yemeğe gittim, sohbet ettik karşılıklı. Onlar beni sevince, ben onları sevince yani sevgi olunca bence her şey halloluyor. Velilerle irtibatım güçlendikçe ve kurduğum bağ sayesinde kısa müddette sınıfım doldu taştı, sınıf mevcudumuza ulaştık” diye konuştu.

‘LOJMANI SINIFA ÇEVİRDİM’

Birleştirilmiş sınıfta vazife yaptığını anlatan Dağdeviren, “Tek bir ilkokul dersliği, tek bir ana sınıfı dersliği vardı. Bana tahsis edilen lojmanı ulusal eğitim ile yazışmalar sonucunda ana sınıfına çevirdim. Var olan ana sınıfı dersliğini de ilkokul dersliğine dahil ettim. Haliyle iki tane dersliğimiz olunca ikili öğretime geçtik. Bir oyun süreci üzereydi aslında, daima bir kademe atlıyorduk. Hayatımda hiç sıra boyamamıştım, sıra boyadım. Duvar boyadım, velilerim destek oldu, yanımda oldular. Okulu güzelleştirmek ismine elimden ne geliyorsa hepsini yaptım. Çocuklarımın doğum günü kültürü yoktu. Bir gün bana kendi elleriyle bisküvili pasta yapıp üzerine adımı yazdılar. 32 yaşındayım lakin hayatımda aldığım en manalı doğum günü armağanı buydu” dedi.

‘DOWN SENDROMLU TANIDIĞIM HİÇ OLMAMIŞTI’

Dağdeviren, şimdiki vazife yeri Kahramankazan’daki okulda da farklı problemlerle karşılaştığını söyleyerek, “Okula devam etmek istemeyen Down sendromlu öğrencimiz, doğuştan sol kolu olmadığı için özgüven sorunu yaşayan öğrencimiz için gayret ettim. Daha evvel Down sendromlu bir tanıdığım bile olmamıştı. Bir de sınıfımda kolunun yarısı olmayan engelli bir öğrencim var. Bu öğrencimde özgüven sorunu vardı. Down sendromlu öğrencim şu an okuyor, yazıyor, sınıfla ilgili hiçbir sorun yaşamıyor. Engelli öğrencim de tıpkı formda şu an çok özgüvenli hatta sınıfımın en başarılı öğrencisi diyebilirim. O tek koluyla ayakkabı nasıl bağlanır, fotoğraf nasıl çizilir, yazı nasıl yazılır hepimize gösterdi. Ben onlardaki bu gelişimi ve değişimi gördükçe motive oluyorum” tabirlerinde bulundu.

Dağdeviren, Milli Eğitim Bakanlığı ve Türk Eğitim Derneği iştirakiyle düzenlenen ‘Eğitimin Sigortası: Öğretmenlerimiz’ projesine katıldığını, buradaki tecrübelerinin meslek hayatında karşılaştığı zorlukları aşmada değerli bir etken olduğunu kaydetti.

18 yaşında evlenen, 2 erkek ve 1 kız çocuğu dünyaya gelen Şakır, okuma hayalini çocuklarının gerçekleştirmesi için efor gösterdi.

Oğulları avukat olan, kızı ise lise eğitimini sürdüren Şakır, 20 yıl evvel yerleştiği Diyarbakır’da eşinin ve çocuklarının da takviyesiyle açıktan ilkokul, ortaokul ve lise eğitimini tamamlayarak diplomasını aldı.

Önceleri birçok kesimde çalışarak aile bütçesine katkıda bulunan Şakır, artık eşiyle kurdukları, 15 bireye de iş imkanı sundukları oto ekspertiz şirketinde çalışıyor.

Yoğun iş ömrüne karşın üniversite hayalini de gerçekleştirmek isteyen Şakır, hazırlandığı Yükseköğretim Kurumları İmtihanı’nda (YKS) aldığı puanla Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Kısmı’na yerleşti.

Bölüm birincisi olma gayesiyle üniversite tahsiline heyecanla başlayan Şakır, muvaffakiyet hikayesini AA muhabirine anlattı.

– “Okumak en büyük hayalimdi”

Şakır, ilkokula başladığı periyotlarda etrafında kız çocuklarının pek okutulmadığını belirterek, o süreçte 5 yıl olan ilkokul eğitimini 4. sınıftan itibaren bırakmak zorunda kaldığını söyledi.

Her yıl eğitim öğretim devrinin başladığı eylülde kardeşlerinin kitaplarını ve defterlerini hazırlarken okuyamamanın kederini yaşadığını söz eden Şakır, “Okumak en büyük hayalimdi. Ne kadar kitap bulsam okurdum.” dedi.

“Avukat olamadım ancak iki oğlumu avukat yaptım. Onlar aktif halde çalışıyor. İlkokul, ortaokul ve liseyi açıktan okudum. Bu yıl YKS’de hoş bir puan alarak üniversiteyi kazandım. Artık yeni bir hayata başladım. 33 yıl ortadan sonra tekrar kalemimi elime aldım. İçimdeki o hasret bitmiş oldu.” diyen Şakır, üniversiteyi kazandığını öğrendiğinde heyecandan sabaha kadar uyuyamadığını belirtti.

Şakır, üniversite tahsilinin başladığını, fakülteye heyecanla geldiğini, yeni arkadaşlarıyla tanıştığını söyledi.

– “Arkadaşlarımın ablası ve annesi üzere oldum”

Üniversitede ders dinlerken çok duygulandığını anlatan Şakır, şunları kaydetti:

“Sınıfa birinci girdiğimde herkes ayağa kalktı, beni öğretmen sandılar. Öğrenci olduğumu söyledim, herkes gülmeye başladı. Artık arkadaşlarımın ablası ve annesi üzere oldum. Çabucak kaynaştık, kahve içtik. Bugünü hiçbir vakit unutmayacağım. Çocuğum yaşındaki gençlerle birebir sınıfta okumak heyecan verici. Keşke vaktinde okuyabilseydim. Lakin hiçbir şey için geç değil.”

Şakır, istendiğinde başarılamayacak hiçbir şey olmadığını, odaklanıldığında kesinlikle muvaffakiyetin geldiğini vurguladı.

Özellikle konut bayanlarına davette bulunan Şakır, “Yaşları kaç olursa olsun okusunlar. Evlilik, çocuk ve iş hayatına karşın üniversiteye gelebildiysem herkesin yapacağına inanıyorum. 33 yıldan sonra üniversite heyecanı yaşıyorum. Herkese bu memnunluğu yaşamalarını tavsiye ediyorum.” diye konuştu.

18 yaşında evlenen, 2 erkek ve 1 kız çocuğu dünyaya gelen Şakır, okuma hayalini çocuklarının gerçekleştirmesi için uğraş gösterdi.

Oğulları avukat olan, kızı ise lise eğitimini sürdüren Şakır, 20 yıl evvel yerleştiği Diyarbakır’da eşinin ve çocuklarının da dayanağıyla açıktan ilkokul, ortaokul ve lise eğitimini tamamlayarak diplomasını aldı.

Önceleri birçok bölümde çalışarak aile bütçesine katkıda bulunan Şakır, artık eşiyle kurdukları, 15 şahsa de iş imkanı sundukları oto ekspertiz şirketinde çalışıyor.

Yoğun iş hayatına karşın üniversite hayalini de gerçekleştirmek isteyen Şakır, hazırlandığı Yükseköğretim Kurumları İmtihanı’nda (YKS) aldığı puanla Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Kısmı’na yerleşti.

Bölüm birincisi olma gayesiyle üniversite tahsiline heyecanla başlayan Şakır, muvaffakiyet hikayesini AA muhabirine anlattı.

– “Okumak en büyük hayalimdi”

Şakır, ilkokula başladığı devirlerde etrafında kız çocuklarının pek okutulmadığını belirterek, o süreçte 5 yıl olan ilkokul eğitimini 4. sınıftan itibaren bırakmak zorunda kaldığını söyledi.

Her yıl eğitim öğretim periyodunun başladığı eylülde kardeşlerinin kitaplarını ve defterlerini hazırlarken okuyamamanın hüznünü yaşadığını tabir eden Şakır, “Okumak en büyük hayalimdi. Ne kadar kitap bulsam okurdum.” dedi.

“Avukat olamadım lakin iki oğlumu avukat yaptım. Onlar aktif halde çalışıyor. İlkokul, ortaokul ve liseyi açıktan okudum. Bu yıl YKS’de hoş bir puan alarak üniversiteyi kazandım. Artık yeni bir hayata başladım. 33 yıl ortadan sonra tekrar kalemimi elime aldım. İçimdeki o hasret bitmiş oldu.” diyen Şakır, üniversiteyi kazandığını öğrendiğinde heyecandan sabaha kadar uyuyamadığını belirtti.

Şakır, üniversite tahsilinin başladığını, fakülteye heyecanla geldiğini, yeni arkadaşlarıyla tanıştığını söyledi.

– “Arkadaşlarımın ablası ve annesi üzere oldum”

Üniversitede ders dinlerken çok duygulandığını anlatan Şakır, şunları kaydetti:

“Sınıfa birinci girdiğimde herkes ayağa kalktı, beni öğretmen sandılar. Öğrenci olduğumu söyledim, herkes gülmeye başladı. Artık arkadaşlarımın ablası ve annesi üzere oldum. Çabucak kaynaştık, kahve içtik. Bugünü hiçbir vakit unutmayacağım. Çocuğum yaşındaki gençlerle tıpkı sınıfta okumak heyecan verici. Keşke vaktinde okuyabilseydim. Lakin hiçbir şey için geç değil.”

Şakır, istendiğinde başarılamayacak hiçbir şey olmadığını, odaklanıldığında kesinlikle muvaffakiyetin geldiğini vurguladı.

Özellikle konut bayanlarına davette bulunan Şakır, “Yaşları kaç olursa olsun okusunlar. Evlilik, çocuk ve iş hayatına karşın üniversiteye gelebildiysem herkesin yapacağına inanıyorum. 33 yıldan sonra üniversite heyecanı yaşıyorum. Herkese bu memnunluğu yaşamalarını tavsiye ediyorum.” diye konuştu.

‘BENİM İÇİN ROL MODELDİ’

Meslek seçiminde rol modeli olan ilkokul öğretmeniyle, 15 yıl sonra birebir okulda meslektaş olmanın gurur verici olduğunu söyleyen Melike Aydın, “İlkokulu 2005-2010 yılları ortasında Müşerref Muzaffer Samda İlkokulu’nda tamamladım. Bu süreçte büyük emekleri olan sınıf öğretmenim Sebahattin Kaya’ya çok teşekkür ediyorum. Öğrenci olarak başladığım bu okulda, 15 yıl ortadan sonra, öğretmen olarak tekrar göreve başlamak nasip oldu. Haberlerde bu usul içeriklere rastladığımda, insanların ne kadar şanslı olduğunu düşünüyordum. Şu an bu talihe sahip olanlardan biri benim. Buralara gelmemde büyük emekleri olan Sebahattin Kaya hocamla birlikte çalışıyor olmak da ayrıyeten benim için çok gurur verici. Burada olmaktan çok memnun ve gururluyum. Kendimi konutumda üzere hissediyorum. Açıkçası Sebahattin hocam benim yolumu aydınlatan, çok değerli bir meşaleydi. Benim de örnek aldığım en kıymetli şey, çocukların yolunu aydınlatmaktan geçecek. Benim için çok büyük bir rol modeldi. Ben de artık gelecek jenerasyonlara rol model olmak için çalışmayı hedefliyorum” diye konuştu.

‘ÖĞRENCİMİ KARŞIMDA ÖĞRETMEN OLARAK GÖRMEK GURUR KAYNAĞI’

Sınıf Öğretmeni Sebahattin Kaya da öğrencisiyle birebir okulda meslektaş olmanın gurur kaynağı olduğunu belirterek, “Kendi yetiştirdiğim bir öğrencimle, yıllar sonra bir ortaya gelip, tıpkı mesleği yürütebilmek, öğrencimi karşımda öğretmen olarak görmek, ayrı bir gurur kaynağı. Her öğretmene nasip olmayacak hisleri yaşıyorum. Burada bilhassa aile çok kıymetli bir faktör. O ailenin bütün çocuklarını ben okuttum. Şu anda hepsi bir yerlere geldi. Eğitimde ailenin dayanağı çok değerli. Melike esasen ilkokuldan itibaren kişiliği belirli, ulusal hisleri, gayeleri olan bir öğrencimdi. Burada birinci atamada Muzaffer Samda İlkokulu’na geldiğim vakit bu aileden okuttuğum İsmet Aydın makine mühendisi, Emre Aydın kaymakamlık stajı yapıyor. 3’üncü olarak Melike ile birlikte olduk. Son jenerasyon Semih, şu anda ortaokulumuzda 7’nci sınıfta devam ediyor” dedi.

Ablası üzere, ilkokul öğretmenini rol model aldığını söyleyen 7’nci sınıf öğrencisi Semih Aydın (12) da “Ablam üzere ben de Sebahattin Kaya’nın öğrencisiydim. Sebahattin Kaya’nın bana verdiği dayanaklar üzerine, ben de düzgün bir öğrenci olmak istiyorum. Benim tek amacım, Sebahattin Kaya üzere bir öğretmen olmak” diye konuştu.

‘BİR ÖĞRETMENİN DOKUNUŞUNUN NE KADAR KIYMETLİ OLDUĞUNA TANIKLIK ETTİK’

İlçe Ulusal Eğitim Müdürü Halil İbrahim Zengin ise yaşanan bu hoş tesadüfün, öğretmenin öğrencilerinin hayatı üzerindeki kıymetini bir defa daha ortaya koyduğunu söyleyerek, “Sebahattin Kaya öğretmenimizin, birebir aileden 4 öğrenciye nasıl dokunduğuna burada şahitlik ediyoruz. Melike öğretmenimiz bugün buraya geldi. Sebahattin hocamızın yetiştirdiği bir evladımız. Daha evvel de tıpkı aileden kaymakam adayımız şu anda kaymakamlık refikliği stajyerliği yapmakta. Tıpkı aileden bir öğrencimiz de makine mühendisi olarak iş hayatına atıldı. Öbür öğrencimiz de bugün 7’nci sınıfta tıpkı okulda eğitimine devam etmektedir. Bir öğretmenin dokunuşunun ne kadar kıymetli olduğunu ve birebir okulda birlikte çalışmanın keyfine bugün burada şahitlik ettik” sözlerini kullandı.