Proje kapsamında Badem Pınarı Mesleksel Eğitim Merkezi Müdürlüğünün atölyesinde açılan kaynakçılık kursuna katılan yükümlüler, gazaltı kaynakçılığı hakkında teknik, teorik ve uygulamalı eğitimler aldı.

Toplam 218 saatlik kursu tamamlayan yükümlülere sertifika ve operatörlük evrakları verildi.

Kırşehir Cumhuriyet Başsavcısı Oğuz Şükrü Ener, AA muhabirine, en çok iş imkanı olan meslekler ortasında yer alan kaynakçılıkla ilgili kurs açarak yükümlülerin meslek sahibi olmalarını hedeflediklerini söyledi.

Gazaltı kaynakçılığının gemi imalatından inşaat dalına, havacılık bölümünden savunma endüstrisine, sanayiden otomotiv dalına kadar birçok alanda iş imkanı sağlayan bir meslek olduğunu vurgulayan Ener, beşere paha veren bir anlayışla hareket ettiklerini belirtti.

Ener, yeni bir sayfa açmak isteyen yükümlülere yönelik meslek edindirme ve hayata hazırlama projelerine değer verdiklerini söz ederek, farklı çalışmalarla yükümlüleri güzel birer vatandaş yapmak için çaba gösterdiklerini lisana getirdi.

Eren, Kırşehir’de en çok gereksinim duyulan meslek kategorisinde kaynakçılık mesleğinin ikinci sırada olduğunu belirtti.

“Bir Mesleğin Olsun Projesi”nin yükümlülerden ilgi gördüğünü ve kursa katılanların mesleği güzel bir formda öğrenmeye uğraş ettiğini vurgulayan Eren, “Gazaltı kaynakçılığının çok fazla alanda istihdam sağladığını tespit ettik. Gayemiz yükümlülerin mesleksel gelişimlerine katkı sağlayarak kaynakçılık mesleğine adım atmalarını, eğitim alabilmelerini sağlamaktır.” dedi.

– “Rahat bir biçimde iş bulabilecekler”

Badem Pınarı Mesleksel Eğitim Merkezi Müdürü Selim Erbaş ise kentte sanayi esnafından organize endüstrideki işletmelere kadar en çok aranan işçinin kaynakçı olduğunu lisana getirdi.

Merkezin atölyesinde kendi metal öğretmenlerince verilen kursta 21 yükümlünün 218 saatlik bir kaynakçılık eğitimi aldığını anlatan Erbaş, “İstihdam alanı çok geniş olduğu için rahat bir biçimde iş bulabilecekler. Buraya gelen yükümlülerle yaptığımız görüşmelerde, meslek öğrenmeye istekli olduklarını fark ettik. Bu da onlar için büyük bir talih.” diye konuştu.

Metal teknolojisi öğretmeni Deniz Demirel de kursta MEB onaylı bir müfredatla birinci evvel iş sıhhati ve güvenliğini sağlayarak eğitim verdiklerine dikkati çekti.

Demirel, metallerin işlenmesi, markalama, kesme ve kaynağa hazır hale getirilmesi hakkında bilgilendirmenin akabinde gazaltı kaynak makinesinin kurulumundan kullanım etabına kadar gerekli eğitimleri verdiklerini anlatarak, “Bu eğitimlerden sonra kaynaklarına geçtik. Metalleri istediğimiz ölçülerde kesip kaynağa hazır hale getirebiliyorlar. Gazaltı kaynakçılığını öğrenir hale geldiler. Bölümün duyduğu kaynakçı muhtaçlığını da giderebilecek durumda gerekenleri öğrendiler.” sözlerini kullandı.

Enkazda tek başına gayret verdi, 25. saatte çıktı
23 yıldır Hatay’da öğretmenlik yapan İzmirli Aslı Serçemeli Öcal ise enkazda tek başına saatlerce gayret verdi. Aslı öğretmen, 25. saatte kurtarılarak hastaneye kaldırılırken, apartmanda 19 kişi ömrünü yitirdi.

1,5 yıl tedavi gördü, sol bacağı ampute edildi
Aslı Serçemeli Öcal; Adana, Ankara ve İzmir’de tam 1,5 yıl tedavi gördü. Aslı öğretmenin sol bacağı diz altından ampute edildi, sağ ayağına ise bir aygıt takıldı. Tedavisi tamamlanan Aslı Serçemeli Öcal, ailesiyle Hatay’dan memleketi İzmir’e yerleşti ve ailesiyle yeni bir hayat kurdu.

Öğrencilerinden evvel okula geliyor
Aslı öğretmen, 23 yıldır gururla yaptığı mesleğine ise Kemalpaşa Merkez Cumhuriyet Ortaokulunda tekrar döndü. Aslı Serçemeli Öcal, her gün heyecanla okula öğrencilerinden evvel gelirken, bir yürüteç yardımıyla gereksinimlerini karşılıyor.
Çok sevdiği mesleğine memleketi İzmir’de geri dönmenin memnunluğunu yaşadığını söyleyen Aslı Serçemeli Öcal, sarsıntı anını unutamadığını tabir etti. Sarsıntının birinci anında binanın çöktüğünü tabir eden Aslı Serçemeli Öcal, “Derin uykumuzda, sabaha karşı büyük bir sarsıntı ve gürültüyle uyandık. Maalesef binamız sarsıntının birinci saniyelerinde çöktü. 6. kattan tabana indikten sonra, birkaç saniye içinde üstten ayaklarıma gerçek yeniden büyük bir cismin indiğini hatırlıyorum. İki ayağımda maalesef sıkışmıştı. Birinci anda o acıyla, buradan çıkmanın imkansız olduğunu düşünmüştüm. Bizim en büyük talihimiz, eşimin birinci saniyelerde çabucak enkazdan çıkması oldu. Eşimin çıkması bizim tahliyemizi, çıkışımızı, kurtuluşumuzu hızlandırdı. Başka iki oğlumda 10. saatte çıktılar” dedi.

“Ayaklarımı kaybedeceğimi birinci anda fark etmiştim”
Aslı öğretmen, zorlu bir tedavi sürecinin olduğunu anlatarak, eşinin ve çocuklarının çıkışının enkazdayken umutlarını yeşerttiğini söyledi.
Aslı Serçemeli Öcal, “Ayaklarımı kaybedeceğimi birinci anlarda fark etmiştim; zira tanımı imkansız bir acıyla karşı karşıyaydım. O yaşıma kadar hiç hissetmediğim acılardı. Bir anda ne olduğunu anlamadığımız bir cehennemin içindeydik. Çocuklarımın çıkışı yaşama dair ümitlerimi yeşertti. Bunu görünce, ‘evet dedim ben de çocuklarımın gerisinden kesinlikle çıkmalıyım.’ 25. saatte 3-4 saatlik bir gayretle çıkabildim. Sonra tedavi sürecim başladı. 10 Mart’ta sol ayağım ampute edildi. Sağ ayağımda da düşük ayak olduğu için, ayak bileğinin hareketini sağlayan bir aygıt var. O aygıt sayesinde sağ ayağımı kaybetmedim; ancak adım atmada sorun yaşıyorum. O aygıtı sağ ayağımın hareketini sağlıyorum” diye konuştu.

“23 yıl doyamamıştım. Bu ayrılık, mesleğime karşı hassasiyetimi, hasretimi artırdı”
Okula dönmesini ve öğrencilere kavuşmasını anlatan Aslı öğretmen, son olarak şöyle devam etti:
“‘Acaba bu halde okula dönebilir miyim? Tekrar öğrencilerime kavuşabilir miyim?’ diyerek çok istekliydim. 23 yıllık öğretmenlik hayatı tahminen bir cümleyle söz ediliyor; ancak öğrencilerimi çok seviyorum. Mesleğimi çok seviyorum. Ailecek öğretmen ailesiyiz. Küçüklüğümüzden beri o yüzden birinci hayalim öğretmen olmaktı. 23 yıl doyamamıştım. Bu ayrılık, mesleğime karşı hassasiyetimi, hasretimi daha da artırdı. Çok daha büyük bir istekle, çok daha büyük motivasyonla tekrar memleketimde çocuklarla buluştum. Birinci hafta çok gergindim. ’40 dakika ayakta kalabilecek miyim? Tahtayı rahat kullanabilecek miyim?’ dedim; lakin vaktin su üzere aktığını gördüm birinci derslerde. O sevinçle konuta döndüğümde, annem, ‘gözlerinin içinde o memnunluk, o güç çok muhakkak. Değişmişsin değişik biri olmuşsun’ dedi. Umarım yeniden kendi branşımda çok hoş işler yaparım. Çocuklarıma hoş bilgiler aktarabilirim. Burada olmaktan, bu mesleği yapıyor olmaktan gurur duyuyorum.”