İncesu Mustafa Özkan Anadolu Lisesi öğretmen ve öğrencileri, Haziran 2026’da, hazırladıkları ve içinde şiir, makale ile çeşitli edebiyat yazılarının yer aldığı “Kıvılcım Dergisi”nin bir nüshasını İspanya Başbakanı Sanchez’e ulaştırarak, kendisini okula davet etti.

Derginin kendisine ulaşmasının akabinde Sanchez, okula kendi imzasını taşıyan bir teşekkür mektubu yolladı.

Sanchez mektubunda, yoğun iş temposu ve programındaki sıkışıklık sebebiyle okula ziyaret gerçekleştiremediğini belirtti.

Kıvılcım ismini verdikleri dergide şiir, deneme, okulu anlatan yazıların yer aldığını lisana getiren Şahin, şöyle konuştu:

“Farklı bir şey olsun dedik. İspanya Başbakanı Pedro Sanchez’i daima medyadan takip ediyoruz, görüyoruz. Ona gönderelim dedik. Sonra olağan postayla gönderdik. Sağ olsun kendileri de dergimizi okumuş, incelemiş, çok beğenmiş. Esasen mektubunda da anlatmış, ‘Büyük bir ilgiyle takip ettim’ diyor. Hatta mecmuada kendisini okulumuza davet etmiştik. Ona da ‘İşlerimin yoğunluğundan ötürü katılamayacağım’ demiş ve hoş bir mektupla altına da imzasını atarak bizi keyifli etti. Biz, öğrencilerimiz, mektup elimize geçince çok keyifli olduk. Kendisine buradan, Türkiye’den teşekkürlerimizi iletiyoruz.”

Şahin, Sanchez’in mektubunda ne yazdığıyla ilgili de bilgi vererek, “Mektubun içeriğinde, dergimizi büyük bir ilgiyle okuduğunu, nereden geldiğini merak ettiğini, memnun olduğunu, buna bir yanıt olarak kendi imzasıyla karşılık verdiğini, işlerinin yoğunluğu ve yükümlülükleri sebebiyle de davetimize icabet edemeyeceğini yazmış. Kendisi sahiden büyük bir içtenlikle yazmış bu mektubu ve bizi çok keyifli etti.” sözlerini kullandı.

Başbakan Pedro Sanchez’in bilhassa Filistin sıkıntısına takviye verdiğini vurgulayan Şahin, takviyesinden ötürü bir insan, bir Müslüman olarak keyifli olduklarını belirtti.

Şahin, Sanchez’in gönderdiği mektup için okulda özel bir köşe hazırladıklarını ve okula gelen herkesin o mektubu okuduğunu kelamlarına ekledi.

Matematik öğretmeni Sezen Pacci, Kocaeli’den 5 yıl evvel Yeşil Silvan Mesleksel ve Teknik Anadolu Lisesi’ne atandı.

Türk sanat müziğine de ilgi duyan Pacci, Dr. Yusuf Azizoğlu Devlet Hastanesi Diyaliz Servisinde tedavi gören hastaların moral vermek hedefiyle hastane idaresine başvurdu.

Gönüllü müzisyen arkadaşlarıyla muhakkak periyotlarda servisi ziyaret eden Pacci, gitar, bağlama ve ritim sazlar eşliğinde söylediği Türk sanat müziği modülleri ve türkülerle hastalara moral veriyor.

“Hastalara, dertlerini gidermek için müzik dinletisi yapıyoruz”

Pacci, AA muhabirine, müziğin ruhun besini ve en güçlü şifa kaynaklarından biri olduğunu söyledi.

İlçeye birinci atandığı vakit diyaliz hastalarının uzun seanslar boyunca yaşadığı zorlukları duyduğunu söz eden Pacci, bu hastalara moral vermek için harekete geçtiğini belirtti.

Matematik öğretmeni Pacci, şunları kaydetti:

“Türk sanat müziğiyle ilgileniyorum. Müziğin ruhun besini olduğu söylemi vardır. Ben de müziğin uygunlaştırıcı manada tesirli olduğunu düşünüyorum. Hastanede uzun müddet diyalize giren hastalara bir renklilik, heyecan, memnunluk katmak ismine belirli periyotlarda, müzisyen arkadaşlarımla etkinlikler yapıyoruz. Hastaların gözlerindeki o küçük memnunluğu görmek bizler için de en büyük memnunluk kaynağı oluyor. Hastalara, düşüncelerini gidermek için müzik dinletisi yapıyoruz. Hoş dönüşler alıyoruz. Buradan ayrılırken bir daha ne vakit geleceksiniz diye soranlar oluyor. Bu bizi çok memnun ediyor. Çalışmalara devam ediyoruz.”

“Bize çok büyük bir moral ve motivasyon oldu”

Hastanede bir yıldır diyaliz tedavisi gören 63 yaşındaki Abdülselam Karat da bugüne kadar birçok hastaneye gittiğini lakin Silvan Devlet Hastanesindeki sıcaklığı hiçbir yerde görmediğini lisana getirdi.

Karat, “Başhekimimize, hekimlerimize, hemşirelerimize ve paklık işçisine çok teşekkür ediyorum. Bize çok yeterli bakıyorlar. Öğretmenlerimiz buraya gelip bize türküler, müzikler söylediler ve bizi çok keyifli ettiler. Bu programı hazırlayan herkese hürmetlerimi sunuyorum.” dedi.

Haftada üç sefer diyaliz makinesine bağlanan ve 5 yıldır tedavi gören 18 yaşındaki Melek Karaalp ise aktiflik sayesinde çok eğlendiklerini belirtti.

Karaalp, “Çok sıkılıyorduk. Her gün tıpkı rutin yaşanıyordu. Müzisyenlerimizin gelip müzikler söylemesi bize çok büyük bir moral ve motivasyon oldu. Bizi eğlendiriyor, memnun ediyor. Başhekimimize ve müzisyenlerimize çok teşekkür ediyorum.” diye konuştu.

Silvan Dr. Yusuf Azizoğlu Devlet Hastanesi Başhekimi Fesih Uyan da öğretmen Pacci’nin talebini büyük bir memnuniyetle karşıladıklarını söyledi.

Başhekim Uyan, konuşmasını şöyle sürdürdü:

“Hastanemizde diyaliz servisinde tedavi alan hastalarımız için uygun çalışma ortamı yarattık. Müzisyen arkadaşımız belirli periyotlarda gelip hastalarımıza müzikler, türküler söylemekte. Hastalarımız çok şad kalmakta. Hastalarımızın yüzündeki tebessümlerden aktifliğin âlâ geldiğini görmekteyiz. Müzik ruhun besinidir. Bu kapsamda öğretmen arkadaşlarımızla birlikte çok hoş etkinlikler yapıyoruz. Tedavi süreci uzun ve yorucu, bu nedenle diyaliz hastaları moral olarak biraz çökebiliyor. Yaptığımız bu etkinlikler hastalarımızın moral ve motivasyonlarına güzel geliyor. Aslında yüzlerindeki tebessümlerden bunu anlayabiliyoruz.”

Türk sanat müziğine de ilgi duyan Pacci, Dr. Yusuf Azizoğlu Devlet Hastanesi Diyaliz Servisinde tedavi gören hastaların moral vermek gayesiyle hastane idaresine başvurdu.

İstekli müzisyen arkadaşlarıyla belli periyotlarda servisi ziyaret eden Pacci, gitar, bağlama ve ritim sazlar eşliğinde söylediği Türk sanat müziği kesimleri ve türkülerle hastalara moral veriyor.

“Hastalara, dertlerini gidermek için müzik dinletisi yapıyoruz”

Pacci, müziğin ruhun besini ve en güçlü şifa kaynaklarından biri olduğunu söyledi.

İlçeye birinci atandığı vakit diyaliz hastalarının uzun seanslar boyunca yaşadığı zorlukları duyduğunu tabir eden Pacci, bu hastalara moral vermek için harekete geçtiğini belirtti.

Matematik öğretmeni Pacci, şunları kaydetti:

“Türk sanat müziğiyle ilgileniyorum. Müziğin ruhun besini olduğu söylemi vardır. Ben de müziğin güzelleştirici manada tesirli olduğunu düşünüyorum. Hastanede uzun müddet diyalize giren hastalara bir renklilik, heyecan, memnunluk katmak ismine belirli devirlerde, müzisyen arkadaşlarımla etkinlikler yapıyoruz. Hastaların gözlerindeki o küçük memnunluğu görmek bizler için de en büyük memnunluk kaynağı oluyor. Hastalara, düşüncelerini gidermek için müzik dinletisi yapıyoruz. Hoş dönüşler alıyoruz. Buradan ayrılırken bir daha ne vakit geleceksiniz diye soranlar oluyor. Bu bizi çok memnun ediyor. Çalışmalara devam ediyoruz.”

“Bize çok büyük bir moral ve motivasyon oldu”

Hastanede bir yıldır diyaliz tedavisi gören 63 yaşındaki Abdülselam Karat da bugüne kadar birçok hastaneye gittiğini lakin Silvan Devlet Hastanesindeki sıcaklığı hiçbir yerde görmediğini lisana getirdi.

Karat, “Başhekimimize, hekimlerimize, hemşirelerimize ve paklık çalışanına çok teşekkür ediyorum. Bize çok güzel bakıyorlar. Öğretmenlerimiz buraya gelip bize türküler, müzikler söylediler ve bizi çok memnun ettiler. Bu programı hazırlayan herkese hürmetlerimi sunuyorum.” dedi.

Haftada üç kere diyaliz makinesine bağlanan ve 5 yıldır tedavi gören 18 yaşındaki Melek Karaalp ise aktiflik sayesinde çok eğlendiklerini belirtti.

Karaalp, “Çok sıkılıyorduk. Her gün birebir rutin yaşanıyordu. Müzisyenlerimizin gelip müzikler söylemesi bize çok büyük bir moral ve motivasyon oldu. Bizi eğlendiriyor, keyifli ediyor. Başhekimimize ve müzisyenlerimize çok teşekkür ediyorum.” diye konuştu.

Silvan Dr. Yusuf Azizoğlu Devlet Hastanesi Başhekimi Fesih Uyan da öğretmen Pacci’nin talebini büyük bir memnuniyetle karşıladıklarını söyledi.

Başhekim Uyan, konuşmasını şöyle sürdürdü:

“Hastanemizde diyaliz servisinde tedavi alan hastalarımız için uygun çalışma ortamı yarattık. Müzisyen arkadaşımız aşikâr periyotlarda gelip hastalarımıza müzikler, türküler söylemekte. Hastalarımız çok mutlu kalmakta. Hastalarımızın yüzündeki tebessümlerden aktifliğin düzgün geldiğini görmekteyiz. Müzik ruhun besinidir. Bu kapsamda öğretmen arkadaşlarımızla birlikte çok hoş etkinlikler yapıyoruz. Tedavi süreci uzun ve yorucu, bu nedenle diyaliz hastaları moral olarak biraz çökebiliyor. Yaptığımız bu etkinlikler hastalarımızın moral ve motivasyonlarına güzel geliyor. Zati yüzlerindeki tebessümlerden bunu anlayabiliyoruz.”

Muğlalı Toykuyu, Kafkas Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Fizik Kısmından 2002 yılında mezun olduktan sonra yaklaşık 21 yıl özel kesimde öğretmenlik yaptı.

Milli Eğitim Bakanlığınca 3 yıl evvel Şırnak’ın İdil ilçesinin Karalar beldesindeki Karalar Anadolu İmam Hatip Lisesine atanan 1 çocuk annesi Toykuyu’ya, yaklaşık 15 ay evvel sıhhat denetiminde ikinci evre göğüs kanseri teşhisi konuldu.

Rutin sıhhat denetimi sayesinde hastalığı erken teşhis edilen Toykuyu, kemoterapi ve ışın tedavisi gördü, cerrahi müdahale geçirdi.

Tedavisi nedeniyle bir yıl boyunca ailesiyle Adana’da kalan, çok sevdiği vazifesinden, okulundan ve “evlatlarım” dediği öğrencilerinden başka kalan Toykuyu, gördüğü tedavinin yanı sıra ailesinin, öğrencilerinin, öğretmen arkadaşlarının ve velilerin gösterdiği sevgi ve ilgi sayesinde kanseri yenmeyi başardı.

Doktorunun mesleğine dönebileceğini belirtmesi üzerine bir yıl aradan sonra Şırnak’taki okulunda mesleğine kaldığı yerden devam eden Toykuyu, sıhhatine kavuşmaktan, öğrencileriyle yine buluşmaktan memnunluk duyuyor.

“Onların verdiği güçle hayata tutundum”

Toykuyu, AA muhabirine, kanser tedavisi için okulundan, mesleğinden farklı kaldığını belirterek, bu süreçte ailesinin yanı sıra meslektaşları ve öğrencilerinden büyük dayanak ve güç aldığını söyledi.

“Onların verdiği güçle hayata tutundum.” diyen Toykuyu, sıhhatine kavuşup, okula dönmesiyle okul idaresi, İlçe Ulusal Eğitim Müdürü Mehmet Şirin Arslan, Şırnak Valisi Birol Ekici, öğrencileri ve velilerinin kendisini onurlandırdığını belirtti.

Toykuyu, öğrencileriyle tekrar buluşmaktan inanılmaz keyif aldığını anlatarak, kendisine dayanak olan herkese teşekkür etti.

Çok memnun olduğunu belirten Toykuyu, “Eğitim hayatımda öğrencilerimle olan bağlantısı daima onların sevgisi üzerine kurmaya çalıştım. Sevgi ile açamadığınız hiçbir kapı yok. Bundan sonra da inşallah sağlıklı bir halde mesleğimi icra etmem mümkün olur. Tek temennim bu.” dedi.

Toykuyu, tedavisi boyunca gördüğü moral ve motivasyon takviyesinin kıymetli olduğunu vurgulayarak, bundan ötürü kendisini çok şanslı hissettiğini belirtti.

“Ailem, öğrencilerim, öğretmen arkadaşlarım ve velilerim beni hiç yalnız bırakmadılar, daima aradılar, bildiri gönderdiler. Bu durumu yaşayanların morallerini çok yüksek tutmalarını istiyorum. Asla pes etmesinler, bırakmasınlar kendilerini. Allah’ın müsaadesiyle atlatılmayacak bir şey değil.” tabirlerini kullanan Toykuyu, biyolojik olarak bir çocuğu olduğunu fakat bütün öğrencilerini evladı olarak gördüğünü söyledi.

Toykuyu, şunları kaydetti:

“Bu süreçte bu okuldaki çocuklarım yanımda oldular. Onlar artık benim evladım. O kadar seviyorum onları, onlar da beni anneleri üzere seviyorlar diye düşünüyorum. Bu sevgi inanılmaz etkiledi beni ve buraya koşa koşa geldim diyebilirim. Hekimimle bunun pazarlığını yaptım. ‘Gidebilir miyim, ne vakit gidebilirim?’ daima sorular sordum. En son gidebilirsin dediğinde hiç ardıma bakmadan geldim ve çok memnunum. Öğretmenliği nitekim çok seviyorum. Benim de çocukların da gücü yüksek. Hoş bir frekans yakaladık. Onların bu sevgisi beni ayakta tuttu. Bütün öğrencilerimi çok seviyorum, düzgün ki varlar.”

Okulda edebiyat öğretmeni Sezer Yılmaz, meslektaşı Toykuyu’nun düzgün bir öğretmen ve iyi bir insan olduğunu belirterek, “İlk sefer mesleğe başlamış üzere güç dolu. Bizim üzere yeni misyona başlayan öğretmenler için yol gösterici ve rehber, birebir vakitte da örnek bir şahsiyet. Okulumuzda kıymetli yeri olan biri.” diye konuştu.

“Öğretmenlik dışında bizim için anne yarısı”

Öğrencilerden Dicle Özkan da öğretmenlerinin fizik dersini çok düzgün anlattığını vurgulayarak, öğretmenlerinin hastalığını yenerek sıhhatine kavuşmasından memnunluk duyduklarını söyledi.

Özkan, “Kendisi çok pahalı bir öğretmen. Öğretmenlik dışında bizim için anne yarısı. Bizleri çocukları üzere görür ve sever. Biz de onu çok seviyoruz.” dedi.

Baran İtimat ise öğretmenlerinin okula dönmesinden sevinç duyduklarını anlatarak, “Hasta olduğunu öğrendiğimizde çok üzüldük. Sonra hastalığı atlatıp tekrar ortamıza gelince çok sevindik. Şu an ortamızda ve çok memnunuz.” sözlerini kullandı.

Urla’da Topraksız Tarım Başlangıcı

İstanbul’da yaşayan 20 yıllık harita mühendisi Cevahir Kaşkır ile 20 yıllık coğrafya öğretmeni Özge Yaman Kaşkır, ağır iş temposundan kurtulmak istedi. Uzun müddettir farklı bir alanda da iş yapmak isteyen çift, bu kapsamda topraksız tarıma merak sardı. Kağıthane İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yetkililerinden bilgi dayanağı alan çift, İzmir’in Urla ilçesindeki 80 metrekare alana taze fesleğen, reyhan, limon aromalı fesleğen, anason aromalı fesleğen, kuzukulağı, kanlı kuzu kulağı, kale marulu, mizuna marulu, kişniş ve pak choi (Çin salatası) üzere ekonomik kıymeti yüksek eserleri yetiştirmek için tam otomasyonlu bir sistemin yer aldığı tesis kurdu. Kağıthane İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yetkilileri hem yetiştiriciliğin nasıl olması gerektiği hem de tesisin kurulumunda yardımcı oldu. Çift, tamamını birikimlerinden karşılayarak 6 milyon TL yatırım yaptı.

İlk Eserlerin Satışı

Gastronomi için kıymetli merkezlerden Urla’da yapılan tesis, 2024 yılında tamamlanarak faaliyetine başladı. Bu yıl da birinci sefer eser alan çift; eserleri Urla’da doğal eser satan restoranlara ve şeflere aracısız bir biçimde sipariş üzerine satmaya başladı.

Üretim Süreci

Cevahir Kaşkır süreci anlatırken, “Tarım ve orman müdürlüğünün yetkililerinin bilgi dayanağıyla kendi imkanlarımızla tesisimizi kurduk. 30 milyon TL isteniyordu. Biz tesisimizi 5’te 1 fiyatına kurduk. 80 metrekare alandaki tesisimizde 5 katlı raflı sistemle 13 bin köklük bir kapasitemiz var. 80 metrekarelik alanımızı 5 katla çarparsak, 400 metrekarelik alanda üretim yapıyoruz. Burada çok farklı bitkileri birebir anda yetiştirme imkanına sahibiz. Reyhan, fesleğen, kuzukulağı, muzina marulu ve kanlı kuzukulağı üzere birçok eseri tıpkı anda yetiştirebiliyoruz. Daha fazlasını da yetiştirebiliriz. Çalıştığımız restoran ve şeflerin talepleriyle üretimimizi yapıyoruz. Topraksız tarım yapıyoruz. Bitkilerin kökleri, altındaki suyun içerisindeki besinlerle gelişiyor. Kapalı, dikey ve tam otomasyonla tarımla üretim yapan Ege Bölgesi’nde birinci tesisiz. Bakanlığın kayıt sisteminde birinci kaydı biz aldık. Tohumdan itibaren yetiştiriciliğe başlıyoruz. Tohum odasında 7-10 gün ortası gelişen bitkiyi ana üniteye alıyoruz. Toplam 45 günde bitki gelişmiş oluyor” dedi.

Mutluluk ve Üretim

Çok gerilimli bir işte çalıştığından bahseden Cevahir Kaşkır, “Tohumları dikmek, bitkileri yetiştirmek ve büyüdüğünü görmek beni keyifli ediyor. Sakinleştiriyor. Rehabilite ediyor. Verdiğimiz emeğin karşılığında gün gün büyüdüklerini görebiliyoruz. Burada ben çalışıyor üzere değil rehabilite oluyor üzereyim. Memnunum, bir şeyler üretiyorum. Herkese tavsiye ediyorum. Sistemde beyaz yakalılar çok çalışıp çok yorulan beşerler. Ben burada çalışıp bu kadar memnun olabileceğimi düşünmüyordum” dedi.

Kuzularım Diye Seviyorum

Özge Yaman Kaşkır ise, “Aslında benim fikrimdi. Üretime katkımız olabilir mi, diye düşünüyordum. Eşimle paylaştım. Sonrasında başladık. Tarım ve Orman yetkilileri çok takviye oldu. Çok memnunum. Canlı bir şey üretiyorsunuz. Gelişimi keyifli ediyor. İnsanın çocuğuymuş üzere. Bitkinin mis kokusu hoşuma gidiyor. Alıyorum elime kuzularım diye seviyorum” diye konuştu.Koşarak tesise geldiğinden bahseden Özge Yaman Kaşkır, “İnanılmaz bir memnunluk veriyor. Okul gürültülü bir ortam. Yorulduğumda başımı dinlemek istediğimde televizyon, internette ve toplumsal medyada dolaşmaktansa burada bitkilerle ilgilenmek hoş. Buradan dinlenmiş bir halde çıkıyorsunuz. Katma pahası yüksek ve özel eserler. Urla, bir gastronomi merkezi. Şeflerin talebi üzerine deme yapıp üretimi yapıyoruz. Farklı eserler yetiştiriyoruz. Üreticiden direk son tüketiciye gitmiş oluyor. Talep geliyor kesip 30 dakikada götürmüş oluyoruz” sözlerini kullandı.

Urla’da Topraksız Tarım Başlangıcı

İstanbul’da yaşayan 20 yıllık harita mühendisi Cevahir Kaşkır ile 20 yıllık coğrafya öğretmeni Özge Yaman Kaşkır, ağır iş temposundan kurtulmak istedi. Uzun müddettir farklı bir alanda da iş yapmak isteyen çift, bu kapsamda topraksız tarıma merak sardı. Kağıthane İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yetkililerinden bilgi dayanağı alan çift, İzmir’in Urla ilçesindeki 80 metrekare alana taze fesleğen, reyhan, limon aromalı fesleğen, anason aromalı fesleğen, kuzukulağı, kanlı kuzu kulağı, kale marulu, mizuna marulu, kişniş ve pak choi (Çin salatası) üzere ekonomik bedeli yüksek eserleri yetiştirmek için tam otomasyonlu bir sistemin yer aldığı tesis kurdu. Kağıthane İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yetkilileri hem yetiştiriciliğin nasıl olması gerektiği hem de tesisin kurulumunda yardımcı oldu. Çift, tamamını birikimlerinden karşılayarak 6 milyon TL yatırım yaptı.

İlk Eserlerin Satışı

Gastronomi için kıymetli merkezlerden Urla’da yapılan tesis, 2024 yılında tamamlanarak faaliyetine başladı. Bu yıl da birinci sefer eser alan çift; eserleri Urla’da doğal eser satan restoranlara ve şeflere aracısız bir biçimde sipariş üzerine satmaya başladı.

Üretim Süreci

Cevahir Kaşkır süreci anlatırken, “Tarım ve orman müdürlüğünün yetkililerinin bilgi dayanağıyla kendi imkanlarımızla tesisimizi kurduk. 30 milyon TL isteniyordu. Biz tesisimizi 5’te 1 fiyatına kurduk. 80 metrekare alandaki tesisimizde 5 katlı raflı sistemle 13 bin köklük bir kapasitemiz var. 80 metrekarelik alanımızı 5 katla çarparsak, 400 metrekarelik alanda üretim yapıyoruz. Burada çok farklı bitkileri tıpkı anda yetiştirme imkanına sahibiz. Reyhan, fesleğen, kuzukulağı, muzina marulu ve kanlı kuzukulağı üzere birçok eseri tıpkı anda yetiştirebiliyoruz. Daha fazlasını da yetiştirebiliriz. Çalıştığımız restoran ve şeflerin talepleriyle üretimimizi yapıyoruz. Topraksız tarım yapıyoruz. Bitkilerin kökleri, altındaki suyun içerisindeki besinlerle gelişiyor. Kapalı, dikey ve tam otomasyonla tarımla üretim yapan Ege Bölgesi’nde birinci tesisiz. Bakanlığın kayıt sisteminde birinci kaydı biz aldık. Tohumdan itibaren yetiştiriciliğe başlıyoruz. Tohum odasında 7-10 gün ortası gelişen bitkiyi ana üniteye alıyoruz. Toplam 45 günde bitki gelişmiş oluyor” dedi.

Mutluluk ve Üretim

Çok gerilimli bir işte çalıştığından bahseden Cevahir Kaşkır, “Tohumları dikmek, bitkileri yetiştirmek ve büyüdüğünü görmek beni keyifli ediyor. Sakinleştiriyor. Rehabilite ediyor. Verdiğimiz emeğin karşılığında gün gün büyüdüklerini görebiliyoruz. Burada ben çalışıyor üzere değil rehabilite oluyor üzereyim. Memnunum, bir şeyler üretiyorum. Herkese tavsiye ediyorum. Sistemde beyaz yakalılar çok çalışıp çok yorulan beşerler. Ben burada çalışıp bu kadar keyifli olabileceğimi düşünmüyordum” dedi.

Kuzularım Diye Seviyorum

Özge Yaman Kaşkır ise, “Aslında benim fikrimdi. Üretime katkımız olabilir mi, diye düşünüyordum. Eşimle paylaştım. Sonrasında başladık. Tarım ve Orman yetkilileri çok dayanak oldu. Çok memnunum. Canlı bir şey üretiyorsunuz. Gelişimi memnun ediyor. İnsanın çocuğuymuş üzere. Bitkinin mis kokusu hoşuma gidiyor. Alıyorum elime kuzularım diye seviyorum” diye konuştu.Koşarak tesise geldiğinden bahseden Özge Yaman Kaşkır, “İnanılmaz bir memnunluk veriyor. Okul gürültülü bir ortam. Yorulduğumda başımı dinlemek istediğimde televizyon, internette ve toplumsal medyada dolaşmaktansa burada bitkilerle ilgilenmek hoş. Buradan dinlenmiş bir formda çıkıyorsunuz. Katma bedeli yüksek ve özel eserler. Urla, bir gastronomi merkezi. Şeflerin talebi üzerine deme yapıp üretimi yapıyoruz. Farklı eserler yetiştiriyoruz. Üreticiden direk son tüketiciye gitmiş oluyor. Talep geliyor kesip 30 dakikada götürmüş oluyoruz” sözlerini kullandı.

“Öğretmenlik yürekle yapılan bir meslek”

Öğrencileriyle kendilerini ziyarete geldiklerinde vedalaştığını lisana getiren Baran, “Öğrencilerim mezun oldular. Mezuniyetlerini birer mektupla kutladım ve hepsine tek tek mektup yazdım. Sonra onlar karnelerini alıp beni ziyarete geldiler. O denli vedalaştık. Öğretmenlik yürekle yapılan bir meslek. Hiçbir maddi karşılığı yok. Hala öğrencilerimin hoş haberlerini aldığımda memnun oluyorum. Bu mutlulukta ömür uzunluğu sürecek. Hekimlerime ameliyat olacağım vakit ‘Benim 30 tane çocuğum var. 2’sini kendim doğurdum lakin geri kalanları da benim çocuklarım. Onlara beni yetiştirin’ dedim. ‘Merak etme, sizi çocuklarınıza kavuşturacağız’ dediler. Bugüne şükür” sözlerini kullandı.

“Bizim en kıymetli motivasyonumuz, hayat kaynağımız çocuklarımızdır”

Sariye Baran’ı 24 Kasım Öğretmenler Günü hasebiyle meskeninde ziyaret eden Vilayet Ulusal Eğitim Müdürü Coşkun Esen de, “Sariye Baran öğretmenimizi ziyaret ederek gününü kutlamak istedik. Mesleğine kendisini adamış olan bir öğretmenin öyküsünün insanı bir tarafıyla hüzünlendirdiği, bir tarafıyla da sevindirdiğini gördük. Her vakit söylediğimiz bir şey var. Şayet bir yerde muvaffakiyet arıyorsanız orada bir kıssa aramanız gerekiyor. Öğretmenimiz bir müddetliğine yaşamış olduğu hastalıktan ötürü öğrencileriyle gönül bağı hiç kopmamış. Fiziki kopuşu da söz ediş hoşluğunu daima bir arada yaşadık. Öğretmenimizi ziyaret etmekten ötürü çok memnunum. En yakın vakitte çocuklarına kavuşacak. Biz yalnızca sahip olduğumuz çocuklar değil, sınıfımızdaki tüm çocukları da kendimizin çocukları üzere hissederiz. Onların sevgisini gönlümüzün derinlerinde hissederiz. Bizi öğretmen yapan şey de budur. Bizim en değerli motivasyonumuz, hayat kaynağımız çocuklarımızdır. Bunu hiçbir çocuğu ayırt etmeden söyleriz. Öğretmenlik gönlü budur. Büyük bir gönüllülüktür. Burada da şahit olmaktan ötürü çok memnun oldum. Vilayetimizde vazife yapan tüm öğretmenlerimizin gününü kutluyorum. Çocuklarımızın faydası için çalışmanın memnunluğu içerisinde olacağız. Bu memnunluğu daima bir arada onlarla yaşayacağız” diye konuşrtu.

24 yaşındaki Arife öğretmen, Ordu büyükşehir olmadan evvel belde statüsünde bulunan Tepealan Mahallesi’ne 6 kilometre uzaklıkta Kırıkbozu Kümeevleri mevkisindeki okulda öğrencileriyle buluştu.

İlçenin kırsal mahallelerinden Tepealan’daki konutundan her sabah servisle okuluna giden Karayanız, soğuk günlerde soba yakarak ısıttığı birleştirilmiş sınıfta 15 öğrenciye eğitim veriyor.

Dersler dışında çeşitli oyun ve etkinliklerle çocuklara okulu sevdirmeyi başaran Karayanız, okulun tadilat üzere işleriyle de yakından ilgileniyor.

Okula kitap okuma köşesi, müzik, ahşap boyama, takı tasarım ve fotoğraf atölyesini kazandıran Arife öğretmen, Korgan Kaymakamlığınca başarı evrakıyla ödüllendirildi.

– “Biz burada çok hoş bir aile olduk”

Arife Karayanız, AA muhabirine, memleketinin Ordu’nun Aybastı ilçesi olduğunu lakin İstanbul’da doğup büyüdüğünü anlattı.

Öğretmen atamaları öncesi memleketi Ordu’nun da tercihleri ortasında bulunduğunu belirten Karayanız, birinci misyon yerinin Kırıkbozu İlkokulu olduğunu aktardı.

Okulun tek öğretmeni olan Karayanız, “Ben mesleğimi ve yaptığım işi çok seviyorum. Aslında bir işi düzgün yapabilmek için çok sevmek lazım. Ben de her gün okula büyük heyecanla geliyorum.” dedi.

Köy okulunda öğretmenliğin çocukluk hayali olduğunu lisana getiren Karayanız, “Kendimi artık bu köy okuluna ait hissediyorum. Köy okulu çok sempatik bir yer lakin kuvvetli kuralları olduğu da bir gerçek. Ancak sevdiğiniz vakit ve bir de hayalim olduğu için bu zorluklara göğüs gerdim. Biz burada çok hoş bir aile olduk.” tabirlerini kullandı.

– “Derslerin dışında buralarda kaliteli vakit geçirme imkanı buluyorlar”

Karayanız, vazifeye başladıktan sonra sınıfların boyasını yaptırdığını, okula kütüphane kazandırdığını ve çocukların daha uygun eğitim alabilmesi için müzik, ahşap boyama, takı tasarım ve fotoğraf atölyesi kurduğunu kaydederek, “Öğrencilerim derslerin dışında buralarda kaliteli vakit geçirme imkanı buluyor. Öğrenciler vaktini ne kadar verimli geçirebilirse bizler de memnun oluyoruz. Okulun daha hoş olması için daima uğraşıyoruz.” diye konuştu.

Geçen yıl ilkokul 4. sınıftan birinci mezunlarını verdiğini, bu öğrenciler ortasında imtihanları kazanarak başarılı okullara gidenleri görünce memnunluk duyduğunu belirten Karayanız, “Bir öğretmenin en keyifli olduğu vakit öğrencisinin başarısıdır. Ben de öğrencilerimin başarılı olduğunu görünce çok keyifli oluyorum.” dedi.

– Öğrencilerin Atatürk posteri ve Türk bayrağı taşıdığı fotoğrafın hikayesi

Arife Karayanız, geçen yıl Cumhuriyet’in 100. yılı kutlama aktiflikleri öncesi öğrencilerinin Atatürk posteri ve Türk bayrağı taşırken çekilen fotoğraflarının toplumsal medyada çokça paylaşılarak konuşulduğunu anımsatarak, şunları söyledi:

“29 Ekim Cumhuriyet Bayramı öncesi yapılan prova sırasında çekilen bir fotoğraf karesi bu. Öğrencilerimin mavi önlüklü olması ve günün manasından ötürü fotoğraf, bilhassa toplumsal medyada çok sayıda beğeni ve paylaşım aldı. Çocuklar için de çok hoş anı kalmış oldu. Bu bizim için de gurur ve memnunluk kaynağı. Ordu’nun isminin bu fotoğraf üzerinden geçmesi ayrıyeten bizleri keyifli etti. Fotoğrafı gören çok sayıda kişi bizlere ulaşarak tebriklerini iletti. Kimileri okula kitap, kırtasiye gereci takviyesinde bulunmak istedi. Bunun için dayanaklarını hiçbir vakit esirgemen Korgan Kaymakamlığı, İlçe Eğitim Müdürlüğü ve velililerimiz başta olmak üzere herkese çok teşekkür ediyorum.”