Melikgazi ilçesinde bulunan Merkez Mesleksel ve Teknik Anadolu Lisesi Bilişim Teknolojileri Öğretmenleri İsmail Güler ve Ömer Kılıç, son vakitlerde meydana gelen okul taarruzlarının akabinde öğrencilerinin güvenliğini sağlamak için kolları sıvadı. Kartal Gözü Projesini geliştiren öğretmenler, kodlamalarını kendi yaptıkları yapay zeka takviyeli aygıta okulda eğitim gören bin 372 öğrenciyi ve velilerinin numaralarını tanımladı. Öğrenciler okula girişte ve çıkışta aygıtın önünden geçerken, cezalı olan öğrenciler tespit edilerek, girişleri önlendi. Ayrıca, ders saati dışında okulu terk eden öğrencilerin velilerine de bildiri gönderilirken, okula girmeye çalışan yabancı bireylere de aygıt ihtar veriyor.

Proje hakkında bilgiler veren Bilişim Teknolojileri Öğretmeni İsmail Güler, “Kartal Gözü Projemiz ile okula öğrencilerin ve yabancıların giriş ve çıkışı esnasında okula gelenlerin işçi, öğrenci yahut yabancı biri olduğunu görüyoruz. Okulumuzda bazen öğrencilerden disiplin hatası alıp cezalı olanlar olabiliyor. Disiplin cürmü alıp okuldan uzaklaşması bulunan öğrencinin okula girmesi esnasında yahut tanımsız rastgele birinin okula gelmesi halinde erken ihtar verip okul sonları içerisine girişini yapmadan okuldaki vazifeli güvenlik işçisini uyarıyor. Okuldan çıkarken öğrencilerin ders saati dışında okulu terk etmesi durumunda da velimize bildiri göndererek bilgilendirme yapıyor. Projeyi yaparken Ferdî Bilgilerin Korunması Kanununa da riayet ettik. Prototipi oluştururken velilerin yalnızca kendi sistemimizde tutulmasına itina gösterdik. Tarifli bilgiler yalnızca bizim okulumuzda duruyor. Böylelikle güvenliğini de sağlamış oluyoruz” dedi.

Bilişim Teknolojileri Öğretmeni Ömer Kılıç da, “Son vakitlerde yaşanan üzücü olaylar oldu. Onlarla ilgili bu projeyi geliştirdik. Olağanda turnike sistemleri de yapılabilirdi ancak maliyeti çok yüksek. Öğrenci karı bir yerde düşürebilir yahut kartı diğer biri ele geçirebilir ve turnikeden yeniden içeri girilebilir. Burada direk yüz olduğu için kişinin kendi girmesi lazım. Cezalı bir öğrenci yahut tanımsız bir kişi girdiği vakit farklı formlarda uyarıyor ve tanımsız kişinin fotoğrafını de alıyor. Bu sayede güvenlikten birisi gördüğü vakit buna daha süratli müdahale edilebiliyor ve bu kaydı kaydettiği için daha sonra tekrar görebiliyor. Cezalı öğrenciyle de ilgili birebir senaryomuz var. Öğrencinin neden ceza aldığı, cezasının ne vakit bittiği üzere bilgiler hem buradan gözüküyor hem de yönetimimize düşüyor. Bizim okulumuz büyük bir okul. Kalabalık olunca idarecilerin ve öğretmenlerin tüm öğrencileri tanıma imkanı da olmuyor. Art plandaki ekranda öğrencinin hangi sınıfta olduğu, sınıf öğretmeni kim üzere ayrıntıları da görebiliyor. Bunlara da imkan sağlayan bir proje. Portatif, taşınabilir ve konseyimi kolay. Turnike üzere maliyetli bir sistem değil” diye konuştu.

Bunun üzerine İlçe Ulusal Eğitim Müdürü Emre Yılmaz, Göldüzü Köyü Ortaokulu’ndaki istekli öğretmenler ve köy muhtarı Cahit Erçetin, bu öğrencilerin okula dönmesini sağlamak için çalışma başlattı.

Soğuk havaya karşın konut ziyaretleri gerçekleştiren Yılmaz, öğretmenler ve muhtar Erçetin, “eğitimde feda edilecek tek bir fert yoktur” anlayışıyla devamsız öğrencileri ve ailelerini ikna etmeye çalıştı.

Bu sayede 20 çocuğu tekrar okula kazandıran öğretmenler, son olarak ikna ettikleri 8’inci sınıf öğrencileri Onur Oruçlu ve Meskenin Ergün’ün kaydını yaparak sınıflarına yerleştirdi.

Bu çalışmalarla devamsız öğrenci konusunda en büyük problemin Göldüzü Köyü Ortaokulu’nda yaşandığını tespit ettiklerini anlatan Yılmaz, şöyle konuştu:

“Köyde 35 devamsız öğrenci olduğunu tespit ettik. Okul bünyesinde öğretmenler ve muhtardan oluşan bir komite kurarak çalışmalara başladık. Birinci etapta 17 çocuğumuzu okula kazandırdık. Bugün köydeki seyahatlerle 3 çocuğumuzu daha okula kazandırmamızla bu sayı 20 oldu. 15 kişi daha var. Köyün dışındaki 6 bireye tebligat gönderdik. Adilcevaz’da son 2 ayda okula kazandırma oranımız yüzde 30-40 civarında.”

“Öğrencilerimizi eğitime kazandırmak bizim için en büyük keyif oluyor”

“Ekibimle hafta içi, hafta sonu daima bu köyde oldum. Bazen yağmurda tek tek velilerimizin kapısını çaldık, birebir görüşmeler yaptık, çaylarını içtik bazen de ahırlarına gittik. Öğrencilerimizi oradan almaya çalıştık. ‘Eğitimde kaybedilecek bir tek fert bile yoktur’ anlayışıyla muhtarımızın, okul yönetimimizin ve bize inanan velilerimizin takviyesiyle öğrencilerimizi okula kazandırdık. Bir öğrenci bile kalmayıncaya kadar öğrencilerimizi okula kazandırmak için uğraş göstereceğiz. Öteki köylerimizde de sayı bir bile olsa o konutlarımızın kapısını çalacağız, öğrencilerimizi okula ve Türkiye’nin eğitimine kazandıracağız. Maarif Eğitim Modeli çerçevesinde uygun bir birey ve yeterli bir insan olmaları için elimizden geleni yapacağız.”

“Kızıma kelam verdim”

Velilerden Fatih Ergün ise kızının birkaç gündür okula gitmediğini belirterek, “Kızımın devamsızlığı vardı. Müdürümüz öğretmenlerle gelip ikna etti. Evin’i yine okula gönderdik. İnşallah bir daha bu sorun olmaz. Kızım okula devam edecektir. Aralıktan ötürü okula gitmiyordu. Kızıma kelam verdim ve bundan sonra onun için elimden geleni yapacağım. Hangi okulu kazanırsa göndereceğim.” diye konuştu.

Baba Tahir Oruçlu da oğlunun bir aydır okula gitmediğini lisana getirerek, “Müdürümüz öğretmenlerle gelip oğlumu ikna etti. Oğlum okula devam edecek.” sözünü kullandı.

Onur Oruçlu da uzun müddettir okula gitmediğini anlatarak, “Öğretmenlerim gelerek bizi ikna etti. Artık öğretmenlerimin yanındayım, arkadaşlarımla buluştum. Artık eğitimime devam edeceğim. Bunun için çok memnunum. Herkese çok teşekkür ediyorum. Herkesin de eğitimine devam etmesini istiyorum.” değerlendirmesinde bulundu.

Meskenin Ergün de bir mühlet evvel eğitimine orta verdiğini fakat konutlarına gelen öğretmenlerinin okula gelmesi için kendisini ve ailesini ikna ettiğini söyledi.

Bundan sonra okulunu aksatmayacağını belirten Ergün, “Okula geldiğimde arkadaşlarımla sohbet ettim. Eğitimime devam edeceğim. Elimden geleni yapacağım ve derslerime çalışacağım.” diye konuştu.

Odunpazarı ilçesi Emek Mahallesinde ikamet eden 3 çocuk annesi Aynur Albayrak’ın 7 buçuk yaşındaki Zeynep İkra Albayrak doğuştan pev hastası. Sahip olduğu hastalığından ötürü Zeynep İkra Albayrak’ın sağ bacağı başkasına nazaran daha kısa olması nedeniyle ortopedik bozukluk yaşıyor. İkra, tedavisi için her 2 buçuk yılda bir kemik uzatma ameliyatı oluyor. Ayağındaki sıkıntıdan ötürü 7 buçuk yaşındaki Zeynep İkra’yı annesi kucağında eğitim gördüğü Yıldırım Beyazıt İlkokulu’nun 2’inci katındaki sınıfına kucağında taşıyor.

Kızını kucağında taşıyarak sınıfına götürüyor

Oldukça zorluk çeken anne Aynur Albayrak, kızına asansörlü bir okul tavsiye edildiğini söylese de mevcut okulun meskenlerine 100 metre arada oluşu, çocuğunun arkadaşları ve öğretmenleriyle olan ahengini bozmak istemediğinden ötürü, mevcut okula engelli asansörü talebinde bulunuyor. Kızının birtakım aktiflik derslerine ve teneffüslere kalmadığının altını çizen, herkesin birer engelli adayı olduğunu hatırlattı.

“Kızım okulda çok mutlu”

Zeynep İkra’nın annesi Aynur Albayrak, “Zeynep İkra, doğuştan Pev hastası olup ortopedik mahzuru bulunmaktadır ve özel ihtiyaçlı bir çocuktur. Yakın vakitte uzatma ameliyatı oldu. Bu ameliyatın süreci 6 ay devam ediyor ve şu an bu müddetin sonuna yaklaşmaktayız. Başlangıçta, asansörlü birkaç okula başvurduk, lakin maalesef ikametgah nedeniyle kabul edilmedik. Son olarak, konutumuza çok yakın olduğu için bu okulumuza başvurduk. Esasen uzaktaki bir okul uygun olmazdı, zira Zeynep İkra özel ihtiyaçlı bir çocuk olduğu için daima onun gereksinimleri için gidip gelmem gerekiyor. Zeynep İkra, 2 Haziran’daki ameliyatından sonra yaklaşık üç aydır tekerlekli sandalye ile okula devam ediyor. Okulda asansör olmadığı için birinci başta sınıfımız üçüncü kattaydı. Sonradan sınıfımız birinci kata alındı; lakin bu kat, bodrum ve yer katın üstü olduğu için aslında iki kat merdiven çıkmış oluyorum. Evvel Zeynep İkra’yı çıkartıyor, sonra tekerlekli sandalyeyi üst taşıyorum. Vücut eğitimi derslerinde tekrar Zeynep İkra’yı indiriyorum. Daima inip çıkma zorluğu nedeniyle, kızım katılmak istediği halde aktiflik derslerine bile katılamıyor. Bu mağduriyetin giderilmesi için CİMER’e başvurduk ve Ulusal Eğitim Müdürlüğümüzü aradık. Bize, istersek diğer bir okula nakil alabileceğimizi söylediler. Fakat benim kızım öğretmenini, arkadaşlarını ve okulunu çok sevdiği için öbür bir okul istemiyoruz. Meskende eğitim alma hakkımız varmış, ama kızım konutta eğitim almak istemiyor. O, okulda toplumsallaşmak istiyor ve okulda çok mutlu” dedi.

“Hepimiz birer engelli adayıyız”

Kızının okumayı çok sevdiğini ve okulunda daha toplumsal olduğuna değinen Albayrak şöyle devam etti;
“Zeynep İkra, çok içe kapanık bir kızdı. On aylıktan beri ameliyat olduğu için ruhsal olarak çökmüş ve içine kapanık bir çocuk olmuştu. Tam kızımı topluma kazandırıp toplumsallaştırırken, tekrar tıpkı şeyleri yaşamasını istemiyorum. Çocuğum sahiden okulda çok memnun. Okulumuza bir an evvel asansör yapılması gerekiyor. Kızım bir ay sonra tekrar bir ameliyat olacak. İyileşse bile, ameliyatın tartısından ötürü bir müddet merdiven çıkması yasak olacak. Ağır yük taşıyamayacak. Tahminen üç dört ay daha onu kucağımda taşıyarak merdivenleri yavaş yavaş çıkmak zorunda kalacağım. Okulumuz çok kalabalık, yaklaşık bin 200 kişilik. Teneffüslerdeki düzensizlikte kızım tekerlekli sandalye ile inemiyor. Çıkışlarda onu gidip alıyorum. Bu nedenle lütfen asansör istiyoruz. Okulumuza asansör yapılsın ve kızımın mağduriyeti giderilsin. Biz yarın bir gün yürüyecek, güzelleşecek olabiliriz. Bu süreç dört yıllık, sonra biz mezun olacağız. Lakin hepimiz birer engelli adayıyız. Yarın bir gün bize, öğretmenimize de bir şey olabilir. Okulda asansör olmalı. Bizim tek isteğimiz asansörün yapılması ve kızımın mağduriyetinin giderilmesidir. Benim kızımın eğitim hakkı elinden alınmasın. O okula gitmek, arkadaşlarıyla ve öğretmeniyle keyifli olmak istiyor.”

“Okulumu çok seviyorum ve okula gitmek istiyorum”

Konuyla alakalı konuşan Zeynep İkra, “Okulumu çok seviyorum ve okula gitmek istiyorum. Öğretmenimi ve arkadaşlarımdan asla ayrılmak istemiyorum. En sevdiğim ders Türkçe. Esra öğretmenimi de çok seviyorum. Asansör istiyorum zira asansörün yapılmasını istiyorum” sözlerini kullandı.

Okula gitmek için aç kaldı, babasının inadını kıramadı

Naşide Can, İhlas Haber Ajansı (İHA) muhabirine yaptığı açıklamada, 7 çocuğunun olduğunu, 8 yaşında okula gitmek istediğini, okula aşık ve eğitim açı olduğunu söyledi. Anne ve babasının okula gitmesine müsaade vermediğini tabir eden Can, dayak yediğini, bir hafta yemek yemediğini belirterek, “Yine dayak yedim, tekrar müsaade vermediler. Hayal kurdum, büyüdüm. O vakit kaymakam, bedelli bir komşumuz konuta geldi müsaade almak için babam, müsaade vermedi. Komşumuz, ‘Naşide’yi bana vereceksiniz’ dedi. ‘Al götür, kes’ dedi. ‘Ama benim kızım çok küçük, niçin istiyorsun’ dedi. Dedi, ‘Bunu götürüp okutacağım.’ Ona da yok dedi, Naşide’yi okula göndermem dedi. ‘Naşide, bizim elimiz ayağımız, işimizi yapan olmaz’ dedi. Ondan sonra dantel işlemeye başladım. Bir günde 7 metre dantel işledim. Birinci öğrendiğim vakitti. ‘Çalışıyorsun işte, okulu ne yapacaksın’ dedi. Sonra içime gömdüm, büyüdüm, evlendim” formunda konuştu.

Kitabın geliriyle okul yaptırmak istiyor

Hayal kurduğunu okursa bu çektiklerini kaleme alacağını ve kitabın geliriyle de okul yaptıracağını düşündüğünü vurgulayan Can, “Çünkü eğitim açıyım. 40 yaşında Kur’an kursuna gittim. 55 yaşlarındaydım, dükkan açtım. Matematiğim çok kuvvetliydi lakin okuma yazmam yoktu. Her şeyi kafamda üretiyordum. Yetişkinler okulu açıldı. 4 hafta sonu gittim. 2 hafta sonu birinci kademe, 2 hafta sonu ikinci kademe okula gittim. Ondan sonra devam edip öğrendim. 8 saatte okumayı öğrendim. Her hafta sonu 2 saatti. Zira çalışıyordum, vaktim yoktu. Çocuklarımı okutmaya başladım. Hepsi şu anda çok hoş yerlerde. Sağ olsunlar onlarda beni utandırmadılar. Hatta oğlum 6 üniversite bitirdi. Sonra çocuklarım evlenip iş sahibi oldu. Yalnız kaldım, başladım yazmaya. Hayal kurdum, bu hayalin üstüne gideceğim. Hayatımı yazdım, çocukluktan evlenene kadar, evlilikten bu vakit kadar. Kitabın ismini de ‘Naşide Güneydoğunun çileli çocuğu’ koydum, kitap inşallah satılır. Devlet büyüklerim, kıymetli iş adamlarımız yardım ederlerse çok sevinirim. Bir okul yaptırayım. Çocuklarım bir tarafımı doyurdu, lakin bir tarafım eğitim açı. Bir okul yaptırırsam doyarım” dedi.

Ne kadar düşüp zahmet çektiyse hiç pes etmediğini kaydeden Can, “Elhamdülillah çocuklarım da okudu. Biri avukat, hemşire, öğretmen, ilahiyatçı var, biri kurs öğretmeni, oğlum da sağlıkçıydı, şu anda ticaretle uğraşıyor. Çok takdir topladım, örnek oldum. Gayem ilerlemek ve okul yapmak. Okulun önünde kurdele kesmeyi, hepinizi davet etmeyi hayal ediyorum. Herkes çocuğunu okutsun. Okuyan insan dünyaya meydan okur, okumayan da zindan okur. Lakin tek okuma değil. Okusun, geliştirsin, hayal kursun üstüne gitsin. Fikrin gücü farklı bir şeydir” biçiminde konuştu.

Olayın Detayları

• Kavga eden öğrencilerden birinin boğazında tırnak izi oluştu.
• Öğrencinin annesi okula gelerek öğretmenle tartıştı.
• Tartışma sırasında veli, öğretmene tokat attı.
• Olay güvenlik kamerası tarafından kaydedildi.
• Tehditler aldığı için okula gidemediği argüman edilen R.S., şikayette bulundu.
• Veli gözaltına alındı.

Güvenlik Kamerası Manzaraları ve Sonrası

Olay anı okulun güvenlik kamerasına yansırken, öğretmen R.S.’nin tehditler aldığı ve bu nedenle okula gidemediği sav edildi. Şikayet üzerine saldırgan veli gözaltına alındı. Olayla ilgili soruşturma başlatıldı.

Diyarbakır MEM: Öğretmenimize yapılan menfur saldırıyı şiddetle kınıyoruz

Diyarbakır Vilayet Ulusal Eğitim Müdürlüğünden yapılan açıklamada, “Okul yönetiminin ve öbür öğretmenlerin ortaya girmesiyle olayın büyümesine mani olunmuş ve vakit geçirmeden güvenlik kuvvetlerine gerekli bildirimde bulunulmuştur. Okul yönetimi tarafından olayın araştırılması sonucunda ismi geçen öğretmenin hengame eden iki öğrenciyi ayırdığı ve öğretmen tarafından öğrencilere şiddet uygulandığı savlarının gerçeği yansıtmadığı tespit edilmiştir. Öğretmenimize yapılan menfur saldırıyı şiddetle kınıyoruz. Bahisle ilgili Diyarbakır Valiliğimizce idari soruşturma başlatılmış olup, ismi süreç müdürlüğümüz tarafından yakından takip edilecektir” denildi.

Olayın Detayları

• Kavga eden öğrencilerden birinin boğazında tırnak izi oluştu.
• Öğrencinin annesi okula gelerek öğretmenle tartıştı.
• Tartışma sırasında veli, öğretmene tokat attı.
• Olay güvenlik kamerası tarafından kaydedildi.
• Tehditler aldığı için okula gidemediği tez edilen R.S., şikayette bulundu.
• Veli gözaltına alındı.

Güvenlik Kamerası Manzaraları ve Sonrası

Olay anı okulun güvenlik kamerasına yansırken, öğretmen R.S.’nin tehditler aldığı ve bu nedenle okula gidemediği tez edildi. Şikayet üzerine saldırgan veli gözaltına alındı. Olayla ilgili soruşturma başlatıldı.

“Aileyi ikna ettik”

İhlas Haber Ajansı (İHA) muhabirine açıklamalarda bulunan Derbent Cet İlkokulu Müdür Yardımcısı Binnur Akşit, “Medine’nin çok tatlı, çok hoş bir gülümsemesi vardı. Gülümsemesiyle bizi bizden aldı. Sonra down sendromlu olduğunu öğrendik. Aile, daha down sendromunun ne olduğunun farkında değillerdi. Annesiyle konuştuk. Anne okula göndermek istemiyordu. Babanın da bu türlü bir eğilimi yoktu. Evvel anneyi ikna ettik. Zira onlar okula gönderildiğinde şiddet göreceğini, şu an konuşamadığı için kendini söz edemeyeceğini düşündüler. Ön yargıları kırmak biraz vakit aldı. Sonra babayı da ikna ettik ve Medine ile hastane süreçlerimiz başladı. Zira sıhhat raporu yoktu. Sıhhat raporu çıkarılması gerekiyordu. Birlikte randevularını aldık. Anne ile birlikte hastaneye gittik. Heyeti bitirdik. Çocuklar İçin Özel İhtiyaç Raporu (ÇÖZGER) çıkardık. Bu raporun akabinde Rehberlik ve Araştırma Merkezi’yle (RAM) irtibata geçtik, oradan da gideceği okulla ilgili bilgileri aldık onlarda kayıtlarını yaptılar. Sonra da bir rehabilitasyon merkezi ile görüştük Medine’nin durumunu anlattık ve rehabilitasyon merkezi eğitimine de başlandı” dedi.

“Şiddete uğrayacağını düşünüyorlardı”

Akşit, kelamlarına şöyle devam etti:

“Aile, Medine’nin daima şiddete uğrayacağını düşündü. Bilhassa bu mevzuda baba çok katı fikirliydi. Bizimde özel eğitim kurumlarında vazife yapan arkadaşlarımız var, durumu onlarla anlattık. Konuşamadığı için eğitime gereksinimi olmadığını düşündüler. Down sendromlu bireylerin eğitilebilir, hayata katılabilir olduğunu, eğitim alırsa neler yapabileceğini anlattık. Bu manada sürecimiz biraz sıkıntı ilerledi lakin sonunda aileyi ikna ettik ve okula yazdırdık”

“İnanılmaz sevgi dolu”

Medine’nin birinci olarak bağlantı marifetlerini geliştireceklerini anlatan Binnur Akşit, “Henüz konuşamıyor. Bağlantı manasında kendini tabir edemiyor. Arkadaşlarıyla bir bağlantısı olmuyor ancak okula gelmeye başladığından beri inanılmaz sevgi dolu bir kız, gördüğü herkese sarılıyor. Çok güler yüzlü, çok hoş gülüyor. O yüzden sınıftaki arkadaşları ona çok yardımcı oldular. Sınıfa gelmesi Medine için çok kıymetliydi. Medine bir bahçede köpekle büyüyordu ve diğer bir arkadaşı yoktu” diye konuştu.

“Annenin bakış açısı değişti”

Özellikle Medine’nin annesiyle sıklıkla bağlantı kurduğunu anlatan Binnur Akşit, “Okula gelip Medine’nin hallerini, beşerlerle olan irtibatlarını gördükten sonra anneye daima ‘Medine’yi hayata katabiliriz’ dedim. Bu bahçeden artık çıkmalı. Yavaş yavaş anne de ‘Ben ne yapabilirim?’ diye sormaya başladı. Rehabilitasyona götürürken artık Medine’yi çabucak hazırlıyor, okula gidip birlikte bir şeyler öğreniyorlar. Annenin de bakış açısının değiştiğini düşünüyorum. Medine fizikî manada daha tam gelişememiş bir çocuk. Top atma, tutma, yakalama fizikî manada gelişmesi gerekiyor. Ne kadar çok fizikî manada bizimle birlikte olursa o kadar çabuk gelişimini daima birlikte izleyeceğiz. Burada arkadaşları da çok yardımcı oluyor. Hepsi Medine’yi çok seviyor” biçiminde konuştu.

“İçimiz acıdı”

Ailenin durumunun da ekonomik olarak iç açıcı olmadığını söyleyen Okul Müdürü Salih Şahin ise “Annenin okuma yazması da yok. Bunu toplumsal hizmetlere de bildirdik. Baba günlük işlerde çalışıyor, anne bir yerde çalışmıyor, çocuk ise bahçede bir köpekle oynuyor. Ailenin kirasını bir oburunun ödediğini söylüyorlar. İçimiz acıdı. Bu süreçte galiba konutlarının de yıkılma durumu var. Kendileri konut arıyor. Durum onlar için iç açıcı değil. Bizim için aslolan Medine lakin ailenin durumu da çok makus bir durumdadır” dedi.

Tayfun Şimşek: “Bizi mağdur ediyorlar”

Okula alınmayan öğrencinin babası Tayfun Şimşek, kızının okula alınmamasına reaksiyon şov. Kızını okula almayan öğretmenlere reaksiyon gösteren Şimşek, “Burada bir protesto yapılıyor. Sebebi de benim kızımın başörtülü olarak okumak istemesi. KTÖS (Kıbrıs Türk Öğretmenler Sendikası) memurları burada, öğretmenler adeta kapıda nöbet tutuyorlar. Daima bir arada, daima bir ağızla konuşuyorlar. Kılık kıyafet yönetmeliğine falan öne sürerekten çocuğumu içeri almıyorlar. İmtihana sokmuyorlar, ders göstermiyorlar. Büsbütün bizi mağdur ediyorlar. Hiçbir yasal destekleri olmamasına karşın, cürüm işlemelerine karşın. Zira okula almamak, imtihana sokmamak yasal olarak bir kabahat işlemektir. Ve bunu bile bile yapıyorlar” dedi.

“Biz her gün buraya geliyoruz ve her gün tıpkı muameleyle karşılaşıyoruz”

Mağdur olduklarını söz eden Şimşek, “Demokrasi ve insan haklarından bahsediyorlar ancak kurallara kendileri uymuyorlar. Yani bu mağduriyetimizin giderilmesini istiyoruz. Zira benim çocuğumun başörtülü bir biçimde okumaya hakkı var. Bunu kimse engelleyemez. KTÖS, devlet kurumlarından gelen üst yöneticilere bile adeta kapıda siper olarak içeri sokmuyor. Büyük bir zorbalık gösteriyor. Neye dayanarak bu biçimde davranıyorlar ben bilmiyorum. Fakat şu an mağdur durumdayız. Kızım kendi isteğiyle kapanmayı tercih etti. Bilinçlendi ve ‘Kapanacağım baba’ dedi. Biz de ‘tamam’ dedik. Okula bu biçimde geldi” tabirlerini kullandı.

“Çocuğuma baskı yapmaya başladılar”

Kızının kapanmasının akabinde okuldan baskı gördüğünü söz eden baba Şimşek, “Okul yönetimi birinci olarak ihtar yaptı. Bu halde gelemezsin dedi. Biz de başörtüsüne rastgele bir yasak olmadığını, çocuğun bu halde okuyabileceğini söyledik. Israrla hayır dediler. Okul müdürü büyük tepki gösterdi. Yanına da 3-4 tane öğretmen alıp çocuğuma baskı yapmaya başladılar. Çocuk her gün ağlayarak, hüzünlü bir biçimde konuta gidiyordu. Müdürle konuşmaya, öğretmenle konuşmaya okula geldik. Kendilerine buranın özgür bir ülke olduğunu, çocuğun bu biçimde okuyabileceğini söyledik. Onlar da ısrarla hayır dediler. Bu halde okuyamaz dediler. Bir aydan fazla müddettir çaba ediyoruz. Biz gereken yerlere müracaatımızı yaptık. Çabucak çabucak bir aydan fazla müddettir bu formda çaba ediyoruz. Onlar da güya mesaileri burada başlıyormuş üzere her gün geliyorlar, sabahın köründe orada nöbet tutuyorlar. Israrla direniyorlar. Yani ne hükümet kanunlarını tanıyorlar, ne ulusal eğitim bakanını tanıyorlar. Hiç kimseyi tanımıyorlar” dedi.

Başaran: “Bugün burada yaşananlar sahiden utanç vesilesidir”

Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) Din İşleri Başkanlığı Lefkoşa Temsilcisi Yusuf Başaran ise, bir öğrencinin başörtüsü nedeniyle imtihana alınmadığını lisana getirerek, yaşananları sert bir lisanla eleştirdi. Olayı bir insan hakları ihlali olarak kıymetlendiren Başaran, “Bugün burada yaşananlar hakikaten utanç vesilesidir. Ben bunu bir 28 Şubat mağduru olarak söylüyorum. O devirde bize yapılan zulümleri biliyorum. Tıpkı şeyler bugün Kıbrıs’ta yaşanıyor. Burada bir insan hakları ihlali var. Kızımızın okula girmesine, derslerine girmesine ve imtihanlarına girmesine mani olunuyor. Yasal hakkı olmasına karşın bu hakkı engelleniyor” dedi.

“Ailesi olarak kızımızın arkasındayız”

Öğretmenler sendikasının laikliği yanlış anladığını lisana getiren Başaran, “Burada öğretmenler laikliğin ardına sığınarak bunu yapıyorlar. Laikliği bilmiyorlar. Bazen Rum tarafına özeniyorlar lakin oradaki başörtüsü özgürlüğünü görmezden geliyorlar. Avrupa’da bu türlü bir sorun yaşanmıyor. Zira orada öğrencinin başındaki örtüye değil, aklındaki bilgiye bakılıyor. Lakin burada maalesef büsbütün inancından ötürü zulüm yapılıyor” dedi.

Öğrencinin psikolojisinin de olumsuz etkilendiğini lisana getiren Başaran, “Biz ailesi olarak kızımızın ardındayız. İnancı gereği örtünüyorsa başımızın üzerinde yeri var. Açılıyorsa da kendi tercihidir. Lakin burada yapılan baskı, büsbütün farklı bir durumdur. Ben 28 Şubat mağduruyum ve burada yaşananlar bana Türkiye’nin o karanlık periyotlarını hatırlatıyor” dedi. Yetkililere davette bulunan Başaran, Türkiye’den ve ilgili kurumlardan takviye beklediklerini belirterek, “Bu davaya devam edeceğiz. Hiç geri adım atmayacağız. Yetkililerimizin buraya el atmasını istiyoruz” açıklamasını yaptı.

Ne olmuştu?

Geçtiğimiz hafta Lefkoşa’daki İrsen Küçük Ortaokulu’nda eğitim gören bir kız öğrenci başörtüsüyle okula alınmamış, çocuğa okul idaresi ve pedagog eşliğinde okula başörtüsü ile alınamayacağı ve bu yetkinin okul yönetiminde olduğu iletilmişti. Aile daha sonra Ulusal Eğitim Bakanlığına yazılı şikayet dilekçesi sunarak, okuyan kızlarının eğitim hakkının alınmamasını ve eğitimine devam edebilmesini talep etmişti. Okul idaresi aileye çocuklarının İlahiyat Koleji’ne gitmesini önermesinin akabinde Ulusal Eğitim Bakanlığı konuyu KKTC Bakanlar Kurulu gündemine taşımıştı. Bakanlar Kurulu da, ortaokullarda uygulanan yasağı esneterek isteyen ortaokul öğrencilerinin “bone” ve “bandana” ile okula gidebilmesine imkan sağlamıştı. Lakin bir müddet sonra bu karar da geri çekilmişti.

Binanın en üst katındaki dairede yaşayan aileden Gökhan Öcal, kendi imkanıyla enkazdan çıktı. Efe ve Mete, sarsıntıdan 10, anneleri ise 25 saat sonra enkazdan çıkarıldı. Sıhhat durumları âlâ olan kardeşler taburcu edildi. Beton yığınlarının altında kalan Aslı öğretmen ise Hatay’daki tedavi sürecinin akabinde Adana’ya sevk edildi.

Daha sonra Ankara’daki Sıhhat Bilimleri Üniversitesi Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne gönderilen Öcal’ın, sol bacağı diz altından ampute edildi.

Aslı Serçemeli Öcal’ın tedavisi, isteği üzerine memleketi İzmir’deki Dokuz Eylül Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi’nde sürdü. Bir müddet fizik tedavi uygulanan Aslı öğretmenin bacağına protez takıldı.

Protezle birinci adımlarını atmaya başlayan 24 yıllık Türkçe öğretmeni, yaşadığı acı olayları geride bırakıp, sarsıntıdan sonra tayin istediği İzmir’de, Kemalpaşa Merkez Ortaokulunda mesaisine başladı.

Yürüteçle okula gelen Aslı öğretmen, okul idaresince binanın giriş katında kendisi için özel hazırlanan sınıfta öğrencilere ders veriyor.

Aslı Serçemeli Öcal, AA muhabirine, zelzelenin akabinde yaşadığı tedavi sürecinde öğrencilerine kavuşacağı günün hayalini kurduğunu anlattı.

Depremin üzerinden aylar geçmesine karşın o anı hala unutamadığını vurgulayan Öcal, “Toz duman ortasında kalmıştık. Saatlerin nasıl geçtiğini çok anlamadım fakat benim 25 saat sonra tahliyem oldu. Birinci andan itibaren her iki çocuğumla yüksek sesle karşılıklı diyalog halindeydik. Konuşuyorduk. Onların çıktığını görünce ‘ben de artık kurtulmalıyım’ dedim. En son gelen takımla gökyüzüne çıktım.” dedi.

Aslı öğretmen, tedavisi boyunca her sabah okula gidecekmiş üzere meskeninde hazırlandığını anlattı.

“Çok şükür bugünleri gördüm”

Açıldığı gün, mesleğinin birinci günlerinde yaşadığı heyecanla misyon yaptığı okula geldiğini söz eden Öcal, şöyle devam etti:

“Sınıfa birinci girdiğim dakikalarda çok gergindim. Sanki 40 dakika ayakta kalabileceğim mi diye düşünüyordum fakat dersin bittiğini anlamadım. Dakikaların nasıl aktığını anlamadım. Birinci dersten çıktığımda teneffüste ‘evet’ dedim, yaptım. Nihayet ulaşmak istediğim yer burasıydı. Okula birinci geldiğim gün ailem yalnız bırakmadı. Öğretmen arkadaşlarım her konuda dayanak verdi. En büyük hayalim yürüteç olmadan rahat bir formda yürüyerek okula gitmek. Bizi yaşama bağlayan ümitler biterse hayat biter. Her yeni gün yeni bir ümitle uyandım. Bugün bir adım daha, bugün bir adım daha… Bir gün okulun bahçesine geleceğimi biliyordum.

Çok şükür bugünleri gördüm. Kimi berbat sonlar, birtakım düzgün başlangıçların sanırım sebebi oluyor. Daima hayata oradan bakmaya çalışıyorum. Evet, çok makus şeyler yaşandı ancak şu an hayata, mesleğime, öğrencilere karşı olan hassasiyet ve sahiplenme hissim katbekat arttı. O yüzden birçok çocuklara dokunabilmek, onları bu ülkenin hoş yarınlarına hazırlayıp yetiştirmek istiyorum.”

Öcal’ın 6. sınıf öğrencisi Burak Can Yazıcı da öğretmeniyle yeni tanışmasına karşın onu çok sevdiğini, her hususta kendisine takviye olduğunu lisana getirdi.

Kemalpaşa İlçe Ulusal Eğitim Müdürü Ogün Derse ise Aslı öğretmenin azmi ve çalışkanlığıyla dikkati çektiğini, her vakit onun yanında olduklarını kaydetti.