Öğretmen ve öğrencisi 70 yıl sonra birebir huzurevinde buluştu

Balıkesir Eğitim Enstitüsünden mezun olduktan sonra Türkiye’nin farklı kentlerinde vazife yapan matematik öğretmeni Münevver Atayurt, uzun yıllar boyunca Ankara’dan Tekirdağ’a, Afyon’dan İstanbul’a uzanan bir öğretmenlik seyahati sürdürdü.

Binlerce öğrenci yetiştirdiği mesleğini 1983’te noktalayan Atayurt, 2019’da İstanbul Aile ve Toplumsal Hizmetler Vilayet Müdürlüğüne bağlı Etiler Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi’ne yerleşti.

Atayurt’un, 1950’lerde Tekirdağ’da vazife yaptığı ortaokulda matematik dersine girdiği Cafer Özalp da inşaat mühendisi oldu. Özalp, çalışma hayatının akabinde eşiyle birlikte 2012’de, ortadan geçen uzun yıllar boyunca yolu hiç kesişmeyen öğretmeninin kaldığı huzurevine farkında olmadan yerleşti.

Öğretmen ve öğrencisinin bir ortaya gelmesi, huzurevindeki bir müsabakayla değil, değişik bir tesadüfle gerçekleşti.

Yıllar sonra Tekirdağ Mezunlar Cemiyeti’nin 2020’de düzenlediği buluşmaya katılan Münevver Atayurt, toplantıda tanıdık bir yüzle karşılaşınca eski anıların izini sürmeye başladı. Birebir masada oturan Atayurt ve Özalp, kısa müddette birbirlerini 1950’lerde Tekirdağ Ortaokulu’ndan tanıdıklarını fark ederek 70 yıl evvelki öğretmen öğrenci bağını yeniden kurdu.

AA muhabirine açıklamalarda bulunan, Münevver Atayurt, 34 yıl öğretmenlik yaptığını, sonrasında da huzurevine yerleştiğini söz etti.

Atayurt, en son vazife yaptığı Kadıköy Kız Lisesinin akabinde İstanbul’da eski öğrencileriyle buluşmaya başladığını, akabinde her yıl haziranın birinci cumartesi günü yeniden öğretmenlik yaptığı Tekirdağ’da öğrencileriyle bir ortaya geldiklerini anlattı.

İstanbul’daki bir öğrencisiyle Tekirdağ’da öğrenci buluşmasına gittiğinde salondakilerin hepsinin ayağa kalktığını aktaran Atayurt, “Cafer’in eşiyle huzurevinde karşılıklı, salonda jimnastik yapıyorduk fakat kendisini tanımıyordum. Ben orada Cafer’in eşini gördüm. Ona, ‘Benim kaldığım huzurevinde sana benzeyen biri var.’ dedim. ‘Benim o’ dedi, ben de öylelikle Cafer’i buldum. Oysaki, birlikte huzurevinde yaşıyormuşuz.” dedi.

“Cafer, sarı, saz üzere bir çocuktu, daima duvar tabanında otururdu”

Öğrencisini yıllar sonra tıpkı huzurevinde bulduğunda çok keyifli olduğunu lisana getiren Atayurt, şöyle devam etti:

“Onu görünce çok keyifli oldum. Onu huzurevinde tanıyamadım. Tekirdağ’da tanıdım lakin burada dostluğumuz devam etti. Tekirdağ’da 8 yıl öğretmenlik yaptım. Cafer, sarı, saz üzere bir çocuktu, daima duvar tabanında otururdu. Çok güzel öğrenciydi. Spora masraflardı, yüzerlerdi, çok çalışkan, başarılı bir öğrenciydi. Sapsarı bir oğlan olarak onu tanıyorum. 70 yıl sonra onunla birebir huzurevinde yaşadığımı öğrenince çok sevindim, kendi çocuğumu bulmuş üzere oldum. Cafer’den haber alıyordum ancak yüz yüze gelmemiz buraya kısmetmiş. Burada onunla yaşamak çok yeterli bir his, ona güveniyorum, ‘Oğlum’ diyorum öbür da bir şey demiyorum. Anılarımızı yad ediyoruz. Cafer, burada bana garanti, en yakınım o. Öğretmen öğrenci ilişkimiz burada dostluğa dönüştü.”

Atayurt, birçok öğrencisinin hala kendisini huzurevinde sık sık ziyaret ettiğini belirterek, “Talebelerim bana, ‘Kırmızı dudaklı, kırmızı yanaklı, kırmızı tırnaklı öğretmenim’ kederi, o halimle beni hatırlıyorlar.” sözlerini kullandı.

“70 yıl sonra birbirimizi tekrardan görmek nasip oldu”

Emekli inşaat mühendisi Cafer Özalp da öğretmeniyle Tekirdağ’daki ortaokul yıllarından sonra mezuniyet yemeğine kadar hiç görüşmediklerini anlattı.

Öğretmeni Atayurt ile anılarını da anlatan Özalp, evvelki öğretmenlerinin sert olduğunu, derse girmekten korktuklarını, genç bir bayan öğretmenin matematik derslerine girmesiyle rahatladıklarını söyledi.

Özalp, “Matematiği bize hocamız sevdirdi. Hem lise hem üniversite hayatımda anlattığı matematikten çok istifade ettim. Huzurevinde de birlikte vakit geçiriyoruz, sohbet ediyoruz, hocamın sıhhatiyle da ilgileniyorum. Hocam herkese beni ‘Bu benim talebem’ diye tanıtıyor. Ben onu çınar ağacına benzetirim.” diye konuştu.

“Burada arkadaş, dostluk bağı de geliştiriyorlar”

Etiler Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürü Kerem Kaymaz, Atayurt ve Özalp’in, mezunlar yemeğinde birbirlerini tanıdıkları günden beri yakın bir ilgi kurduklarını belirterek, “O gün bugündür daha sıkı bir ilgi içerisinde burada hayatlarını sürdürüyorlar. Öğretmen öğrenci ilişkisiyle birlikte arkadaş, dostluk münasebeti de geliştiriyorlar.” dedi.

Huzurevinde toplam 93 emekli öğretmenin bulunduğunu tabir eden Kaymaz, şunları kaydetti:

“Ağırlıklı olarak bizi hayata hazırlayan sınıf öğretmenlerimiz çoğunlukta. Öğretmenlerimiz yalnızca bizim konuklarımız değil tıpkı vakitte kurumumuzun kültürel omurgasını oluşturuyor. Malumunuz öğretmenlik mesleği, sabır, empati, anlayış gerektiren bir meslek. Bu özellikleriyle bizim kurum içerisindeki bağlantımıza de çok büyük katkıda bulunuyorlar. El hüneri, iş eğitimi öğretmenlerimiz var, onlar burada sakinlerimizle birlikte atölye çalışması da yapıyor.”