Ali Yalçın: Okullarda idareten değil, sahiden güvenlik istiyoruz

Çekmeköy’de öğrencisi F.S.B. tarafından uğradığı bıçaklı hücum sonucu hayatını kaybeden öğretmen Fatma Nur Çelik için eğitim topluluğu ayağa kalktı. Sendikalar ve meslektaşları, okul önlerinde “can güvenliği” nöbeti tutarak okullardaki şiddet sıkıntısına dikkat çekti. Genç öğretmenin misyonu başında hayatını kaybetmesi sırf ailesini değil, tüm eğitim topluluğunu derinden etkilerken; olayın akabinde eğitim sendikaları ve sivil toplum kuruluşları ortak bir ses yükselterek reaksiyonlarını lisana getirdi. Okulların adeta “şiddet mahalli” haline gelmesine isyan eden eğitimciler, öğretmenlerin can güvenliğinin sağlanması için acil olarak davette bulundu.

“Derdimiz bu ülkenin çocuklarını yetiştirmek ancak kendi çocuklarımızı öksüz bırakmak değil”

Memur-Sen ve Eğitim-Bir-Sen Genel Başkanı Ali Yalçın, Çekmeköy Borsa İstanbul Mesleksel Teknik Anadolu Lisesi önünde düzenlenen basın açıklamasında öğretmenlerin okullardaki can güvenliğinin bir an evvel sağlanması için yetkili kurumlara seslenerek, yaşanan olaya ait yansılarını şu sözlerle lisana getirdi:

“Acımız büyük, hüznümüz büyük, yüreğimiz yangın yeri. Meslektaşımızı, Fatma Işık Çelik öğretmenimizi kaybettik. En acısı ve en ağırı, insanlığa ailesine ve milletine yararlı olsun diye dişimizi tırnağımıza takarak yetiştirmeye çalıştığımız çocukların canımızı alıyor olması. Bu hakikaten tanımı mümkün olmayan bir acı. Eğitim çalışanları olarak bu memleketin, bu milletin ve insanlığın selameti için çocukları yetiştirmek için elimizden gelen uğraşı gösteriyoruz. Okulların güvenliği konusu bizim için en kıymetli hususlardan birisi. Onun için idareten güvenlik değil, gerçekten güvenlik sağlanmalı ve can emniyetimiz teminat altına alınmalı. Daha kaç Fatma öğretmenimizi bu bahiste şiddete kurban vereceğiz? Kocaeli’deki Necmettin öğretmenimizin başına gelenler geldi aklıma. O gün oradaydık, o gün ‘bu son olsun’ demiştik fakat son olmadı; Fatma Parıltı öğretmenimizi de şiddete kurban verdik. Onun için bu şiddet sarmalı, bu cinnet ortamı bir an evvel bitmeli. Eğitimciler olarak biz işimizi itimat ortamı içerisinde yapabilmeliyiz. Az evvel öğretmenler odamızı ziyaret ettim; meslektaşlarımın ıstırabını gördüm, yüreğim bir sefer daha parçalandı. Hepsi o travmayı yaşıyor ve ‘bu saatten sonra nasıl alışacağız, nasıl burada hizmet edeceğiz’ diyerek yaşadığı üzüntüyü tabir etmeye çalışıyor. Bu husus hafife alınmaması gereken bir bahis. Biz öğretmenler olarak, ‘bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum” denilen bir mesleğin misyonunu üstlenirken canımızı vermek ve bu mevzuda hayatımızı kaybetmek, çoluğumuzu çocuğumuzu sahipsiz bırakmak istemiyoruz. Logolarımız farklı olabilir lakin acımız birebir. Biz öğretmeniz, eğitim çalışanıyız. Kaygımız bu ülkenin çocuklarını yetiştirmek ancak kendi çocuklarımızı öksüz bırakmak değil. Fatma Işık öğretmenimizin geride bir evladı kaldı ve onun sorumluluğu artık her birimizin üzerindedir.”