Öğretmen Haber Eğitim Dünyasının Son Gelişmeleri
Çermik ilçesinde yaşayan Naşide Can, 8 yaşında okula gitmek istediği için babası kendisini döverek eğitim hayatının başlamasına müsaade vermedi. Bir hafta yemek yemeyen Can, bu müddet zarfında günlerce dayak yedi. Eğitimine müsaade verilmeyen ve okuma hayaliyle büyüyen 70 yaşındaki Naşide nine hayalini, 55 yaşında yalnızca 4 hafta sonu gittiği kursta aldığı toplam 8 saatlik eğitimle gerçekleştirdi. Eğitim açlığı yaşayan Can, 7 çocuğunu okutup bu açlığını giderdi. Evlatlarını evlendiren Can, bu sefer yaşadıklarını yazmaya başladı. Okuma ve eğitim açlığını gideremeyen Can, satacağı kitaplardan elde edeceği gelirle bir okul yaptırma hayalini gerçekleştirmek istiyor.
Okula gitmek için aç kaldı, babasının inadını kıramadı
Naşide Can, İhlas Haber Ajansı (İHA) muhabirine yaptığı açıklamada, 7 çocuğunun olduğunu, 8 yaşında okula gitmek istediğini, okula aşık ve eğitim açı olduğunu söyledi. Anne ve babasının okula gitmesine müsaade vermediğini tabir eden Can, dayak yediğini, bir hafta yemek yemediğini belirterek, “Yine dayak yedim, tekrar müsaade vermediler. Hayal kurdum, büyüdüm. O vakit kaymakam, bedelli bir komşumuz konuta geldi müsaade almak için babam, müsaade vermedi. Komşumuz, ‘Naşide’yi bana vereceksiniz’ dedi. ‘Al götür, kes’ dedi. ‘Ama benim kızım çok küçük, niçin istiyorsun’ dedi. Dedi, ‘Bunu götürüp okutacağım.’ Ona da yok dedi, Naşide’yi okula göndermem dedi. ‘Naşide, bizim elimiz ayağımız, işimizi yapan olmaz’ dedi. Ondan sonra dantel işlemeye başladım. Bir günde 7 metre dantel işledim. Birinci öğrendiğim vakitti. ‘Çalışıyorsun işte, okulu ne yapacaksın’ dedi. Sonra içime gömdüm, büyüdüm, evlendim” formunda konuştu.
Kitabın geliriyle okul yaptırmak istiyor
Hayal kurduğunu okursa bu çektiklerini kaleme alacağını ve kitabın geliriyle de okul yaptıracağını düşündüğünü vurgulayan Can, “Çünkü eğitim açıyım. 40 yaşında Kur’an kursuna gittim. 55 yaşlarındaydım, dükkan açtım. Matematiğim çok kuvvetliydi lakin okuma yazmam yoktu. Her şeyi kafamda üretiyordum. Yetişkinler okulu açıldı. 4 hafta sonu gittim. 2 hafta sonu birinci kademe, 2 hafta sonu ikinci kademe okula gittim. Ondan sonra devam edip öğrendim. 8 saatte okumayı öğrendim. Her hafta sonu 2 saatti. Zira çalışıyordum, vaktim yoktu. Çocuklarımı okutmaya başladım. Hepsi şu anda çok hoş yerlerde. Sağ olsunlar onlarda beni utandırmadılar. Hatta oğlum 6 üniversite bitirdi. Sonra çocuklarım evlenip iş sahibi oldu. Yalnız kaldım, başladım yazmaya. Hayal kurdum, bu hayalin üstüne gideceğim. Hayatımı yazdım, çocukluktan evlenene kadar, evlilikten bu vakit kadar. Kitabın ismini de ‘Naşide Güneydoğunun çileli çocuğu’ koydum, kitap inşallah satılır. Devlet büyüklerim, kıymetli iş adamlarımız yardım ederlerse çok sevinirim. Bir okul yaptırayım. Çocuklarım bir tarafımı doyurdu, lakin bir tarafım eğitim açı. Bir okul yaptırırsam doyarım” dedi.
Ne kadar düşüp zahmet çektiyse hiç pes etmediğini kaydeden Can, “Elhamdülillah çocuklarım da okudu. Biri avukat, hemşire, öğretmen, ilahiyatçı var, biri kurs öğretmeni, oğlum da sağlıkçıydı, şu anda ticaretle uğraşıyor. Çok takdir topladım, örnek oldum. Gayem ilerlemek ve okul yapmak. Okulun önünde kurdele kesmeyi, hepinizi davet etmeyi hayal ediyorum. Herkes çocuğunu okutsun. Okuyan insan dünyaya meydan okur, okumayan da zindan okur. Lakin tek okuma değil. Okusun, geliştirsin, hayal kursun üstüne gitsin. Fikrin gücü farklı bir şeydir” biçiminde konuştu.
