Öğretmen Haber Eğitim Dünyasının Son Gelişmeleri
Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi mezunu sınıf öğretmeni Derya Altay Dağdeviren, 2016’da özel bir okulda meslek hayatına başladı. 2018’de Şanlıurfa’nın Eyyübiye ilçesinin kırsal Ozanlar Mahallesi’ndeki ilkokula atandı. Burada evvel öğretmen, ardından müdür yetkili öğretmen olarak çalıştı. Dağdeviren, Ozanlar İlkokulu’nda misyona başladığında 4 olan öğrenci sayısını, ailelerle konuşarak 29’a çıkardı. Okulun boya badasını yapıp, sıraları boyayan Dağdeviren, mahallede okullaşma oranını yüzde 100’e yükseltti. 2022’den bu yana da ikinci vazife yeri Ankara’nın Kahramankazan ilçesindeki Gazi İlkokulu’nda misyon yapan Dağdeviren, burada da okula devam etmek istemeyen Down sendromlu Nisa Kandemir’e (9) ve doğuştan sol kolu olmadığı için özgüven sorunu yaşayan Yusuf Eymen Kılıç’a (9) okuma yazma öğretip, okulu sevdirdi.
‘SINIFIM DOLDU TAŞTI’
Derya Altay Dağdeviren, Şanlıurfa’ya gittiğinde birçok sorunla karşılaştığını anlatarak, “Asker kızı olduğum için Ankara’dan Şanlıurfa’ya gitmek rastgele bir kente gitmek üzereydi benim için. Lakin gittiğimde yaşadığım zorluklar beni biraz uğraştırdı diyebilirim. Sınıf listem 29 iken gelen öğrenci sayım 4-5 idi. Velilerin pamuk tarlaları var, kendi mesken işleri var. Kız öğrencilerimiz ekmek yapıyor, annelerine yardım ediyor, kardeşine bakıyorlardı. Okula giderse bir kişi eksik olacak, onlar için bu büyük problem. ‘Siz bana gelmiyorsanız ben size gelirim’ dedim. Çaya gittim, yemeğe gittim, sohbet ettik karşılıklı. Onlar beni sevince, ben onları sevince yani sevgi olunca bence her şey halloluyor. Velilerle irtibatım güçlendikçe ve kurduğum bağ sayesinde kısa müddette sınıfım doldu taştı, sınıf mevcudumuza ulaştık” diye konuştu.
‘LOJMANI SINIFA ÇEVİRDİM’
Birleştirilmiş sınıfta vazife yaptığını anlatan Dağdeviren, “Tek bir ilkokul dersliği, tek bir ana sınıfı dersliği vardı. Bana tahsis edilen lojmanı ulusal eğitim ile yazışmalar sonucunda ana sınıfına çevirdim. Var olan ana sınıfı dersliğini de ilkokul dersliğine dahil ettim. Haliyle iki tane dersliğimiz olunca ikili öğretime geçtik. Bir oyun süreci üzereydi aslında, daima bir kademe atlıyorduk. Hayatımda hiç sıra boyamamıştım, sıra boyadım. Duvar boyadım, velilerim destek oldu, yanımda oldular. Okulu güzelleştirmek ismine elimden ne geliyorsa hepsini yaptım. Çocuklarımın doğum günü kültürü yoktu. Bir gün bana kendi elleriyle bisküvili pasta yapıp üzerine adımı yazdılar. 32 yaşındayım lakin hayatımda aldığım en manalı doğum günü armağanı buydu” dedi.
‘DOWN SENDROMLU TANIDIĞIM HİÇ OLMAMIŞTI’
Dağdeviren, şimdiki vazife yeri Kahramankazan’daki okulda da farklı problemlerle karşılaştığını söyleyerek, “Okula devam etmek istemeyen Down sendromlu öğrencimiz, doğuştan sol kolu olmadığı için özgüven sorunu yaşayan öğrencimiz için gayret ettim. Daha evvel Down sendromlu bir tanıdığım bile olmamıştı. Bir de sınıfımda kolunun yarısı olmayan engelli bir öğrencim var. Bu öğrencimde özgüven sorunu vardı. Down sendromlu öğrencim şu an okuyor, yazıyor, sınıfla ilgili hiçbir sorun yaşamıyor. Engelli öğrencim de tıpkı formda şu an çok özgüvenli hatta sınıfımın en başarılı öğrencisi diyebilirim. O tek koluyla ayakkabı nasıl bağlanır, fotoğraf nasıl çizilir, yazı nasıl yazılır hepimize gösterdi. Ben onlardaki bu gelişimi ve değişimi gördükçe motive oluyorum” tabirlerinde bulundu.
Dağdeviren, Milli Eğitim Bakanlığı ve Türk Eğitim Derneği iştirakiyle düzenlenen ‘Eğitimin Sigortası: Öğretmenlerimiz’ projesine katıldığını, buradaki tecrübelerinin meslek hayatında karşılaştığı zorlukları aşmada değerli bir etken olduğunu kaydetti.
