Öğretmen Haber Eğitim Dünyasının Son Gelişmeleri
Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, 81 vilayette mesleksel ve teknik ortaöğretim kurumlarında mayıs ayı boyunca 19 Mayıs ruhuna uygun olarak “Maarifin Kalbinde Becerili Gençlik” temasıyla gerçekleştirilecek etkinlikler kapsamında ziyaret ettiği Teknopark Ankara İvedik OSB Mesleksel ve Teknik Anadolu Lisesinde gazetecilerle sohbet etti
BAKAN TEKİN: Mesleki ve teknik eğitim konusu bizim açımızdan can alıcı bir mevzu. İki açıdan değerli. Bir tanesi, Türkiye’deki demokratikleşme süreci açısından çok mağdur edilen bir kitle meslek liseleri. 28 Şubat’ta öğrenci sayısı yarı yarıyadan daha fazla azalan bir okul kümesinden bahsediyoruz. Daha evvel imtihanla öğrenci alan meslek liseleri, katsayı mahzuru ile bir anda öğrenci bulamama riskiyle karşı karşıya kalmıştı. Münasebetiyle 2010 yılında katsayı mağduriyetinin giderilmiş olması, demokratikleşme göstergeleri açısından değerli.
Bir öbür mevzu, bütün memleketler arası çalışmalarda, akademik çalışmalarda ülkelerin ulusal gelirleri ile insan kaynaklarının yetkinlikleri ortasında çok paralel bir bağlantı var. İnsan kaynaklarını hakikat ve uygun standartlarda yetiştiren ülkelerin ulusal gelirleri, öbür ülkelere nazaran daha rasyonel bir tabana oturuyor. Biz de buradan hareketle hem bu demokratikleşme açısından hem de insan kaynağının yanlışsız yetiştirilmesi açısından mesleksel ve teknik eğitim veren ortaöğretim kurumlarına özel bir değer gösterdik.
Özellikle 2013 yılından itibaren attığımız adımlar, 2014’te dershanelere yönelik kanunla başlayan süreç mesleksel ve teknik eğitimde bir kırılma. Zira orada mesleksel ve teknik eğitimle ilgili olarak bilhassa proje okul formatıyla meslek liselerinde çok farklı bir ivme yakalandı.
O periyot şunları yaptık. Vilayet il gezerek hem meslek liselerimizde gereksinim kalmayan programları, kısımları kapatıp yerlerine yeni kısımlar açıldı hem de yeni açtığımız kısımların programları revize edildi.
Mesleki ve teknik eğitimin içeriği ile ilgili hususa girdiğimizde de birkaç sorun var. Vilayet il gezdiğimizde bize dendi ki meslek liselerinde bir, öğrenci azaldı, öğrenciler için yine cazip hale getirilmesi lazım. İki, muhtaçlık olmayan kısımlar var, 1930’da, 1940’ta açılmış ancak artık muhtaçlık duyulmayan kısımlar var. Yeni kısımlara gereksinim var, onların açılması lazım. Yeni açılacak kısımlar ya da mevcut kısımlardan devam edeceklerin programları yani müfredatları çok eski yahut okullarımızdaki teknik imkanlar ve öğretmenlerimizin bu mevzudaki yetkinlikleri ile ilgili tenkitler var. Biz dedik ki bunların hepsini giderecek sistemler geliştirmemiz lazım. 2014’te o meşhur dershane kanunundaki proje okul bize bu imkanı sundu. Oturduk biz bu okulların müfredatlarını dalla bir arada belirlemeye başladık. Diyelim İvedik OSB’nin içerisinde ne tıp yetişmiş elemana muhtaçlık var, hangi formatta, hangi formasyonda yetişmiş olmasına muhtaçlık var, hangi yetkinlikleri kazanmasına gereksinim varsa oturalım buradaki bölümle birlikte karar verelim dedik. Bu bizim için çok kıymetli bir adımdı.
Proje okul formatının bize kazandırdığı bir öteki şey, bölümde gereksinim duyduğumuz yetkinlikteki öğrenciyi yetiştirmek konusunda şayet öğretmenlerimizin bir eksiklikleri varsa kesimi bilen, bölümün içinde çalışan uygun profildeki şahısların ders vermesini sağlamış olduk. O da bizim için çok kıymetliydi. Bunları yaptık.
Sonra bir diğer konu devreye girdi. Dedik ki tamam, öğretim programlarını, kısımları revize ettik. Eğitim takımı ile ilgili bu türlü kararlar aldık fakat bu çocuklar yalnızca teorik eğitimle yetinebilirler mi, yalnızca teorik eğitim sorunu çözer mi? Yalnızca teorik eğitim çözmez mantığından hareketle bilhassa işbaşı eğitimi ve staj uygulamalarını yaygınlaştıran düzenlemelere tartı verdik.
Bu sefer de dal bize şunu söyledi. Bize gönderdiğiniz çocuklara devlet teşvik verecek mi? Biz orada bir adım daha attık ve kesimde işbaşı eğitimlerini almak üzere gönderdiğimiz çocuklar için çocuklarımızın ustalık ve kalfalık durumlarına nazaran taban fiyatın yüzde 30’u ve yüzde 50’si oranında teşvik uygulaması başlattık. Yani çocuğu işbaşı eğitimi için, staj için bir işletmeye gönderdiğimizde cebine taban fiyatın yüzde 30’u ya da yüzde 50’si kadar harçlık vermeye başladık. Bu da çok kıymetli bir şey. Bunların hepsini, bilhassa 2014’ten itibaren bölümle daima, her kademede görüşerek yaptık.
Sonra çocuklarımızın iş kazaları ve meslek hastalıklarına karşı sigortalanmasıyla ilgili olarak bir süreci başlattık. Olağan bu tek taraflı bir ilgi değil.
Karşı taraftan da yani çocuklarımızı işbaşı eğitimine gönderdiğimiz işletmelerden de taleplerimiz var. Bir, istihdamla ilgili taleplerimiz var. Yani çocukların mezun olduktan sonra uygun şartlarda istihdamlarını sağlamamız lazım. İki, en çok hassas olduğumuz yer, vilayetlerde valilerin, ilçelerde kaymakamların denetiminde iş sıhhati ve iş güvenliği unsurları açısından iş yerlerinin tespiti ve protokol imzalanması. Hangi iş yerleriyle protokol imzalanacak, O denli her önüne gelen iş yeriyle protokol imzalamıyoruz. Hem bizim tarafı olduğumuz milletlerarası kontratlardaki iş sıhhati ve iş güvenliği ile ilgili prensipler hem Anayasamız, kanunlarımız. Bu çerçevede iş sıhhati ve iş güvenliği ile ilgili kamu otoriteleri ki Türkiye’de bu Çalışma ve Toplumsal Güvenlik Bakanlığının ilgi alanına giriyor, onların akredite ettiği, uygun bulduğu kriterlerde olan iş yerlerine çocukları gönderdik, bu da bizim için çok değerli bir hassasiyet.
Üçüncüsü, bu süreci başlattıktan sonra bizim iş sıhhati ve iş güvenliği açısından rutin denetim dönemlerimiz var. Her bir çocuğumuz işbaşı eğitimi için bir iş yerine gittiği vakit onun bir koordinatör öğretmeni var, bu koordinatör öğretmenimiz muhakkak aralıklarla, haftalık, 10 günlük, 15 günlük dönemlerle çocuğu iş yerinde ziyaret ediyor. Bizim zati aldığımız o iş sıhhati ve iş güvenliği açısından önlemlere uyulup uyulmadığını ve çocuğun branşıyla ilgili işte yetiştirilmek üzere eğitim alıp almadığını koordinatör öğretmenimiz denetim eder. Birebir vakitte işletmede mesleksel eğitim sürecini denetim etmek için çok yakın vakitte taşınabilir uygulama takip sistemini hayata geçirdik. Bu da bizim için kıymetli. Bu kapsamda, 2024 yılında öğrencilerimizin işletmede uygulamalı eğitim yaptığı 253 bin işletme denetlendi, 23 bin 252 işletmenin uygunsuz olduğu gerekçesiyle mukaveleleri feshedildi.
Yine tıpkı formda bu protokolleri yaptığımız işletmelere öncesinde iş sıhhati ve iş güvenliği eğitimleri veriyoruz.
Dolayısıyla mesleksel ve teknik eğitimle ilgili bu tipten önlemlerle süreci yürüttük. Akabinde şöyle bir durum karşımıza çıktı. Eski ismiyle çıraklık eğitim merkezleri, mecburî eğitimin 12 yıl olması sebebiyle kapanmış durumdaydı. Bu sefer tekrar 12 yıllık zarurî eğitimden taviz vermeden, 12 yıllık mecburî eğitim içerisinde çocuklarımızın işbaşı eğitimlerini daha ağır yaptıkları MESEM uygulamalarını başlattık. Mesleksel eğitim merkezlerini zarurî eğitimin bir modülüne dönüştürdük. Yani minimum kriterlerde bir ortaöğretim öğrencisinin alması gereken dersleri verip yanında daha ağır bir biçimde işletmede vakit geçirdiği bir programı başlattık. Bunların hepsi 2014, 2015 ve 2016’lı yıllarda. Her attığımız adımdan sonra, nasıl sonuç elde ettik diye kesimle kıymetlendirme yapıyorduk.
Sonra bir diğer bahis, birtakım branşları, birtakım alanları da Türkiye’nin insan kaynağı açısından farklı bir yere oturtuyoruz. Cumhurbaşkanlığı Strateji Başkanlığı, onların belirlediği birtakım branşlarda öğrencilere ek olarak teşvikler de ödemeye başladık. OSB’lerin içinde ve dışında açılan meslek liselerinde, özel meslek liselerindeki öğrencilere branşlara nazaran teşvik veriyoruz. Stratejik alanlarda orta eleman yetiştirmek konusunda bu türlü bir adım attık.
2023’te Milli Eğitim Bakanı olduktan sonra bütün vilayetlerde il istihdam heyetlerini etkin hale getirdik. Diyelim Bilecik’te ne cins bir işçiye gereksinim var, hangi sanayi, hangi dal gelişiyor, o konsey bize oradan kendi ili ile ilgili tanımlamasını veriyor, biz de meslek liselerimizi ona nazaran revize ediyoruz. Gördük ki çok farklı sektörel muhtaçlıklar ortaya çıkmış.
Bunların hepsini yine bir mevzuat formuna kavuşturarak 2024 yılı yaz aylarında Mesleksel ve Teknik Eğitim Siyaset Evrakı, Sayın Cumhurbaşkanımızın imzasıyla yayımlandı. Orada da yeni kimi adımlar attık. Bölge okulları kurduk. Bölüm içi ve kesime entegre okullar kurduk. Meslek liselerimizin tamamını bir daha gözden geçirdik. Hem gereksinim olmayan programları kapatalım hem de yeni gereksinimlere nazaran yeni programlar açalım, bu programları açarken de kesimle birlikte yapalım diye bir çalışmanın içerisine girdik.
Bununla bir arada diğer bir adım daha attık. Çocuklarımız, işletmelerde staja gidiyor, bir de bugün gezdiğimiz üzere okulların içerisinde atölyelerimiz var. O vakit o denli bir şey yapmamız lazım ki atölyelerimizin standartlarının öğrencilerimizin en âlâ biçimde eğitim alabileceği formda donanımlı hale gelmesi lazım. Buna önemli bir kaynak ayırdık.
Meslek liselerimizin atölye ve laboratuvarlarının yeni gereksinimlere nazaran reorganizasyonu ile ilgili bir adım attık. Hem iç kaynaklardan hem genel bütçeden hem de memleketler arası kaynaklardan şu an meslek liselerimizin atölye ve laboratuvarlarını önemli halde reorganize ediyoruz. Yeni aygıtlar, yeni laboratuvarlar, atölyenin muhtaçlık duyduğu donatım gereçleri almaya başladık. “Dijital İkiz” diye bir proje başlattık mesela. Şu an Türkiye’de 10 okulda uyguluyoruz. Geçtiğimiz aralık ayında Sayın Cumhurbaşkanı Yardımcımızla beraber tanıtımını yaptık. Mesela otomotiv bölümümüzdeki çocuklarımız. Artık çok fazla otomotiv markası var, çok farklı çalışan araçlar var. Bu araçların tamiratı, tamiri ile ilgili olarak hepsini görme imkanları yok. Atölyemizde ya da rastgele bir işletmede bütün modelleri görme ihtimali yok. Onu ne yapıyoruz artık? Sanal ortamda çocuklarımızın elektrikli ya da yakıt çeşidi farklı olan, çalışma mekaniği farklı olan, modeli farklı olan bütün araç çeşitlerini elektronik ortamda görebilecekleri bir sanal proje başlamış oldu. Yani çocuk açıyor, x model bir aracın, rastgele bir yılda üretilmiş bir aracın çalışma sistemine nazaran nasıl tamir edileceğini, neresine nasıl dokunuşlarda bulunulacağını bilgisayar ortamında görebiliyor. Simülatör üzere yani. Yanılgı yaparsa nasıl sonuçlanacağını da görüyor. Bu da atölyelerimizde yalnızca otomotiv için değil başka alanlar için de kullanacağımız yeni bir şey.
Biz bu ay önemli biçimde mesleksel ve teknik eğitime odaklanacağız. Bu hafta Antalya’da, mesleksel ve teknik eğitim öğrencilerimiz ortasında her yıl yaptığımız robot yarışının 18.’sini gerçekleştireceğiz. O da çocuklarımızın, öğretmenlerimizin heyecanla beklediği bir şey.
Meslek liseleri ile ilgili yeni çalışmalar ya da projeler hayata geçirilecek mi?
Biz şu an yanlışsız adımlar atarak mesleksel eğitimle ilgili yeni daha bir atılım gerçekleştiriyoruz.
Muhalefetin bu sorunlar üzerinden çok ağır tenkit yapmasının sebebi de burası. Her gittiğimiz yerde ticaret odaları, sanayi odaları bize bu hususlarda teşekkür ediyor. Gibisi okul teklifleriyle geliyorlar, program teklifleriyle geliyorlar. Mesleksel eğitimde geleceği yakalamak, değişen üretim gereksinimlerine karşılık vermek maksadıyla Siber Güvenlik, Yapay Zeka, Endüstriyel Kalite Denetim, Havacılık ve Uzay Teknolojisi ve Gastronomi ve Mutfak Sanatları alanlarını açtık ve açmaya devam edeceğiz. Biz bunları konuşalım istiyoruz bu ay.
İşbaşı eğitimlerinin akabinde istihdama kazandırılan öğrenci sayıları ile ilgili amaçlarınıza ulaştınız mı? 2013’ten bu yana mesleksel eğitime ilgi ne durumda?
Uluslararası ortalamaları çabucak hemen yakalamış durumdayız. Şu anda en kalabalık ortaöğretim birimiz mesleksel ve teknik eğitim. Ortalama yaklaşık yüzde 41. Yani 100 öğrenciden 41’i meslek lisesine gidiyor. Bu yıl meslek lisesini tercih edenlerde o oran yüzde 43. Bu eğitim öğretim devrinde birinci sefer 9. sınıfa kayıt yaptıran 100 öğrenciden 43’ü meslek lisesine kayıt yaptırdı. Yani mesleksel ve teknik eğitime yönelim daima artıyor. Doğal mesleksel ve teknik eğitime yönelen çocuklarımızın hepsi direkt bölümde istihdam edilmiyor. Yükseköğretime de devam edenler var. Lakin kesim tarafından önemli biçimde bu öğrencilerimizin istihdamı yapılıyor. Bunu talepten görüyoruz. Önemli bir taleple karşı karşıyayız.
Bu yıl biliyorsunuz bölüm içi okulların sayısı 6’ya çıktı. Çok önemli biçimde talep var. Biz de biraz ince eleyip sık dokuyarak müsaade veriyoruz. Bu yeni bir model, 2025-2026 devrinde başlattık bunu.
Meslek liselerine yönelik algının daha olumlu bir noktaya taşınmasına yönelik çalışmalarınız var mı?
Şunu unutmayalım. Darbeler insanların ve toplumların zihinlerinde travmalara sebebiyet veriyor. Bu travmalar da o denli hemen atlatılmıyor. Toplumsal travmalarımız var. Bunların aşılması gerekiyor. Şu an hem imam hatip okulları için hem meslek liseleri için 28 Şubat öncesindeki noktaya gelmiş durumdayız. Ancak insanların hala bu bahiste tereddütleri var. Bence bizim çalışmalarımız kadar toplumun demokrasiye, insan haklarına, sivil siyasete sahip çıkma içgüdüsü de bu algının düzelmesi konusunda katkı sağlayacak.
Almanya eski Başbakanı Olaf Scholz, “Ülke olarak daha evvel mühendisler ülkesiydik, artık avukatlar ülkesine dönüştük” dedi. Yani dünyada bu türlü bir trend de var. Şu an orta elemana duyulan gereksinimi karşılayabilecek seviyede miyiz?
Biz orta eleman demiyoruz artık, aranan eleman diyoruz. Şu an biz kesimle birlikte bunu yetiştirmeye çalışıyoruz. En çok duyulmasını istediğim şey, dalın bu manada gereksinim duyduğu nitelikli elemanların branşlarını bizimle gelip paylaşırlarsa gereksinim duydukları yetkinlikteki bireyleri birlikte yetiştiririz. Ben bunu söylüyorum. TOBB’daki toplantılarda da vilayetleri ziyaret ettiğimde ticaret sanayi odalarıyla yaptığımız toplantılarda da bunları söylüyorum. Gelin birlikte yapalım. Biz bu programları yaparız, öğretim programlarını revize ederiz, çocukları yetiştiririz, okulu yaparız vs. Sizden bunun karşılığında istediğimiz şey çocuklarımızın hem istihdamında hem de iş yeri açmalarında kendilerine dayanak olun. Şu an bölümle oldukça işbirliği içerisindeyiz. Yüzde 43 sayısını kâfi görmüyorum lakin düzgün bir noktaya geldiğimizi söylemek istiyorum. Çabucak çabucak OECD standartlarındayız şu anda.
Vaktinde çocukların kabiliyetini keşfedebilen öğretmenler gerçek yönlendiriyorlar. Aşikâr bir yaştan sonra kabiliyetler keşfedilmeyince birden fazla vakit aslında meslek lisesine gitmemesi gerekenler meslek lisesine gidiyor, İrtibat Fakültesine gitmemesi gereken İrtibat Fakültesine gidiyor. Bu oranı yüzde 50 de yapsanız bunların ne kadarı sanki bu alanda kabiliyetli?
Tek başına ortaöğretim seviyesinde verilecek bir eğitimle bu sorun çözülür demiyoruz zati biz.
Herkes mesleksel ve teknik eğitime ait 28 Şubat travmasının yarattığı bu olumsuz algıdan hareketle, çocuğunun akademik eğitim almasını istiyor.
Mesleksel ve teknik eğitimle ilgili oluşan olumsuz havanın dağılması lazım. Onu daima birlikte dağıtacağız. Yavaş yavaş olacak bu. Bu mevzuda diğer projeler başlattık. Çocuklarımızın mesleksel yönelimleriyle ilgili TÜBİTAK’la ortak hazırladığımız “Mesleki Eğilim Belirleme Bataryası” projesi var. İçeriği şu, ortaokullardaki çocuklarımızın mesleksel eğilimleriyle ilgili testleri yapıyoruz. Bizim mesleksel eğilim testlerimiz ne olursa olsun, mahalle baskısı, toplumun beklentileri, aile beklentileri biraz öğrenciyi yönlendirebiliyor. Okullara gittiğimizde çocuklar “Aslında ben şunu istiyorum lakin annem, babam şöyle istiyor, ben şu liseye gitmek istiyorum lakin annem, babam şu liseye gitmemi istiyor.” diyebiliyor. Bunların hepsi bu toplumsal algı ile ilgili. Biz bunu yapıyoruz, velilere bunu söylüyoruz, artık takdir velilerin.
Tıpkı vakitte öğrencilerimizin erken yaşta ilgi ve yeteneklerini keşfetmelerini sağlamak hedefiyle 7. sınıf ve üzeri öğrenciler için zanaat atölyelerini ve meslek ortaokullarını açtık.
Son devirde üniversite tercihlerinde bile bu çeşit problemler yaşanıyor. Ailelerin yönlendirmesiyle seçtiği okulun dışındaki alanlarda hayatını sürdürmek isteyen öğrencilerin sayısının fazla olduğunu görüyoruz.
Çocuklar okumak istedikleri kısımları sanki kendi yeteneklerine uygun olduğu için mi tercih etmek istiyorlar yoksa toplumsal medya platformları, dizi platformları ve gibisi yerlerde yönlendirildikleri için mi? Mesela psikoloji okumak isteyen çok çocuk var. Sanki dizi dalından mi etkileniyorlar? Orada kimi mesleklere bir yönlendirme var üzere geliyor bana. Ben bu yönlendirme süreçlerinin çocuklarımızın meslek tercihlerini etkilemesinin gerçek bir şey olduğunu düşünmüyorum. Biz okullarda şunu yapmak istiyoruz, bahsettiğimiz TÜBİTAK’la ortak yürüttüğümüz proje ile çocuklarımızın mesleksel eğilimlerini görelim, rehberlik edelim. Veliler ortaöğretim tercihlerini buna nazaran yapsınlar. Olağan bizimki hukuken mecburî tutacağımız bir yönlendirme değil. Evet, bu testlerle yapıyoruz, şu anda başladı, uyguluyoruz. 8. sınıflarda rehber öğretmenlerimiz çocuklarımızı ortaöğretim kurumlarına yönlendiriyorlar. Fakat veli bunu ne kadar dikkate alacak, onu bilmiyoruz.
Devlet teşviki ya da özel kesim teşviki ile iş yeri sahibi olan meslek lisesi mezunlarının sayısı nedir?
Şu an yaklaşık 3400 meslek lisemiz var. Bunların hepsini birebir perspektifle gözden geçirdik, hepsi proje okul formatında, kesimle birlikte çalıştırıyoruz dersem yanlış olmaz. 3400 okuldan yaklaşık olarak 500’ünden mezun olan çocukların istihdamıyla ilgili sorunumuz yok. Onlar kesimde anında istihdam ediliyor. Zira kesimle bir arada yetiştiriyoruz. Ancak öteki okullarımızı da peyderpey bu biçimde dönüştürüyoruz.
MESEM’lerle ilgili muhalefetin “Bakanlık çocukları vefata gönderiyor” formunda tenkitleri oluyor. Bunlara yanıtınız ne olur?
Bu ithamı bize yöneltenlere motamot iade ediyorum. Biz 223 bin işletmeye öğrenci gönderiyoruz. Bunların her birisiyle ilgili, eğitim öğretim devrinin başında Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından belirlenen iş sıhhati ve iş güvenliği kriterlerine uygun olup olmadığı açısından komitemiz kararını veriyor, uygundur diyor. Sonra oradaki şahıslara iş sıhhati ve iş güvenliği ile ilgili tekrar Çalışma Bakanlığının belirlediği eğitimler veriliyor. Sonra çocuğu gönderiyoruz, çocuğu gönderdikten sonra öğretmenimiz haftada bir kesinlikle oraya gidiyor, çocuğun çalıştığı yeri görüyor. Şikayet üzerine müfettişlerimiz gittiğinde kontrol yapıyorlar. Ya da iş sıhhati ve iş güvenliği ihmaliyle ilgili en küçük bir şikayet geldiğinde biz anında mukaveleyi feshediyoruz ve çocuğu göndermekten vazgeçiyoruz. Artık bu kadar ağır önlemlerimizi alıyoruz, buna karşın kazalar oluyor. Çok büyük işletmelerde de oldu küçük işletmelerde oluyor.
Kaza olma ihtimali var diye mesleksel eğitimden, çocuklarımızın kendini geliştirmesinden vazgeçelim demek, hakikat değil.
Çocuklarımız teorik olarak aldıkları eğitimin alanda bir karşılığı olmayınca nasıl o alanda yetişmiş olacaklar?
Bu çocuklar bizim çocuklarımız, biz bütün önlemleri alıyoruz lakin tüm bu önlemlere karşın maalesef bizi de çok üzen kazalar olabiliyor. Lakin muhalefetin tahlil önerisi de yok aslında.
23 bine yakın işletmenin bu yıl mukavelesini iptal ettik. Bunlara tekrar öğrenci vermiyoruz. İş sıhhati ve iş güvenliği önlemlerini almadığı için yahut da diğer tıp eksikliklerden ötürü o işletmeye artık öğrenci göndermiyoruz.
Aranan eleman olarak mesleksel eğitim alanların üretimde ve girişimcilik alanında bulunması için hangi çalışmaları yapıyorsunuz?
Biz sanayi odaları, ticaret odaları, MÜSİAD, TÜSİAD, vb. bunlarla protokol yaparken diyoruz ki sizin neye gereksiniminiz var, biz ona nazaran yetiştirelim. Siz de bu okullarımızdaki öğrencilerimizin hem staj eğitimlerini hem de istihdamlarını garanti altına alın diye onlarla konuşuyoruz.
Bizim genel müdürlüğümüzün bu mevzuda dalla yürüttüğü işler var. Teknik eleman, tekniker; iş yeri açma konusunda sağladığımız kolaylıklar var. Teşvikler de var. Gençlik ve Spor Bakanlığının, Aile Bakanlığının iş yeri açan gençlere verdiği teşvikler var. Sonuçta bizim Bakanlığımız eğitimle ilgili kısım. Arkadaşların beklentileri şu. Bütün her şeyi devlet yapsın, yetiştirsin, bize versin istiyor. Ben de diyorum ki o denli olmaz, siz ne veriyorsunuz? Siz buradan mezun olan çocukları istihdam için, takviye için, neler yapıyorsunuz? Onu da görmek lazım artık.
Öğretmenlerin yeni teknolojiye adaptasyonu için yapılan çalışmalar var mı?
Mesleksel ve teknik eğitimde öğretmen problemi, teknik eğitim fakülteleri kapatıldıktan sonra orada bir boşluk var. İkincisi, üniversitelerde bu cins eğitimi veren fakültelerden mezun olan şahısların kesimdeki yenilikleri, alandaki yenilikleri bilip bilmediklerini bilmiyoruz. Dalla bir arada yürüyoruz derken kastım buydu. Okullarımızdaki bütün bu yeniliklerde şayet öğretmenlerimizin alanlarıyla ilgili bir sorun varsa, bölümden yetişmiş eleman, mühendis ya da statüsüne uygun bireylerle destek ediyoruz. Yahut bölümle bir arada çalışarak öğretmenlerimizin daldaki yenilikleri takip etmeleri için hem ulusal hem milletlerarası fonlarla desteklenen projeler yürütüyoruz.
Ulusal Eğitim Akademilerini branş bazlı olarak dizayn ettik. Mesleksel ve teknik eğitim liselerimizde vazife yapacak branş öğretmenlerimiz için İstanbul Haydarpaşa’daki akademimiz buna odaklanmış durumda. Onu da dalla entegre bir biçimde yürütüyoruz.
Kentin gereksinimlerine nazaran mesleksel eğitimden bahsetmiştiniz. Hangi kente nazaran nasıl bir okul olacak?
İl İstihdam Kurulu diye bir konsey oluşturduk biz. Valinin yahut görevlendireceği vali yardımcısının başkanlığında, işte İŞKUR müdürü, çalışma il müdürü vesaire toplanıyorlar ve diyorlar ki oradaki bölüm temsilcileri, biz mesela Bilecik’te seramik endüstrini geliştirmek istiyoruz. Dal olarak buraya odaklanacağız. Münasebetiyle o alanda yetişmiş bireye muhtaçlığımız var, biz meslek liselerimizi bu heyetin bizi yönlendireceği programlara nazaran revize ediyoruz. Orada mesela gereksinim olmayan bir programı kapatıyoruz, onun yerine seramik programı açıyoruz. Meslek liselerimizin tamamı bu perspektifle gözden geçiriliyor.
